Fjalimi i Ramës në OKB: Ndërmjet retorikës globale dhe kritikave të ashpra për konceptin e atdhedashurisë

Më 25 shtator 2026, në selinë e Kombeve të Bashkuara në Nju-Jork, kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama, mbajti një fjalim që nxiti reagime të shumta. Përballë një audience të kufizuar në sallë, kreu i qeverisë shqiptare zgjodhi të distancohej nga parulla historike “Shqipëria e shqiptarëve”, duke e cilësuar atë si një slogan të papranueshëm dhe të turpshëm. Sipas tij, ky koncept, i lidhur historikisht me lëvizjet nacionaliste të Luftës së Dytë Botërore, nuk përputhet me vizionin e tij për një Shqipëri të hapur ndaj botës. Në vijim të retorikës së tij, Rama solli në vëmendje një narrativë të vjetër, duke përdorur analogji të ngjashme me periudhën e regjimit komunist për të goditur nacionalizmin. Ai e zëvendësoi moton tradicionale me thënien se “Shqipëria është e Zotit dhe e mikut”. Megjithatë, ky formulim është pritur me skepticizëm nga kritikët, të cilët e shohin atë si një formë të propagandës politike, që përdoret për të legjitimuar qasjen e tij ndaj marrëdhënieve ndërkombëtare dhe investimeve të huaja. Analistët dhe kritikët e tij e vënë theksin te paqartësia e termit “mik” në fjalimin e kryeministrit. Mbetet e diskutueshme nëse me këtë shprehje ai iu referua partnerëve strategjikë të popullit shqiptar apo një rrethi të ngushtë interesash që përfshin oligarkë, investitorë dhe figura të lidhura me qeverisjen aktuale. Për shumë vëzhgues, qëndrimi i Ramës shihet si një përpjekje për të projektuar imazhin e një lideri global, ndërkohë që vendi po përballet me sfida të brendshme të rënda. Kritikat më të ashpra ndaj fjalimit të tij përqendrohen te perceptimi se kryeministri po e trajton Shqipërinë si një pronë që mund të ndahet apo t’u ofrohet aktorëve të ndryshëm ndërkombëtarë. Debati është ndezur veçanërisht lidhur me krahasimet e bëra gjatë fjalimit, të cilat u konsideruan nga kritikët si të papërshtatshme dhe të paqëndrueshme. Në thelb, kundërshtarët politikë theksojnë se asnjë zyrtar, pavarësisht mandatit, nuk ka autoritetin moral apo ligjor për ta reduktuar vendin në një entitet tregtar apo propagandistik, duke shpërfillur vlerat kombëtare.