Ultimatumi i Teheranit: Ngushtica e Hormuzit mbetet e mbyllur pa plotësimin e shtatë kushteve

Teherani ka bërë të qartë se Ngushtica e Hormuzit do të vijojë të mbetet e bllokuar, derisa Shtetet e Bashkuara të ndërmarrin hapa konkretë për pranimin dhe zbatimin e plotë të shtatë kërkesave të vëna nga Irani. Përtej këtij kushtëzimi, autoritetet iraniane kanë dërguar një mesazh kërcënues në drejtim të Uashingtonit, duke paralajmëruar se çdo provokim apo sulm i ri ushtarak do të hasë në një kundërpërgjigje të ashpër dhe të menjëhershme. Mohsen Rezaei, kreu i Këshillit të Lartë të Sigurisë Kombëtare të Iranit, ka vlerësuar se reagimi i deritanishëm amerikan ndaj kërkesave të vendit të tij është i pamjaftueshëm. Sipas tij, rihapja e këtij korridori kyç detar nuk mund të ndodhë përmes premtimeve boshe, por kërkon angazhime të mirëfillta dhe të prekshme nga ana e SHBA-së. Në një kohë kur përpjekjet diplomatike për të zbutur tensionet mes dy vendeve janë intensifikuar, çështja e Ngushticës së Hormuzit mbetet pika më e ndjeshme e përplasjes. Rezaei nënvizoi se “përgjigjja e SHBA-së ndaj të drejtave të Iranit nuk ishte bindëse” dhe se vetëm përmbushja e plotë e shtatë pikave do të zhbllokonte situatën. Lista e kërkesave të Teheranit përfshin ndërprerjen e plotë të armiqësive në rajonin e Lindjes së Mesme, heqjen e sanksioneve ekonomike – me fokus të veçantë në industrinë e naftës – si dhe zhbllokimin e aseteve financiare iraniane që ndodhen jashtë vendit. Po ashtu, Irani kërkon heqjen e bllokadës detare ndaj porteve të tij, dëmshpërblime për dëmet e luftës, tërheqjen e kontingjenteve ushtarake amerikane dhe ndalimin e çdo ndërhyrjeje apo kërcënimi të mëtejshëm. Për udhëheqjen iraniane, këto kushte janë themelore për çdo përparim diplomatik. Pavarësisht gatishmërisë për dialog, Rezaei paralajmëroi se forcat e armatosura të Iranit janë të përgatitura për t'u përballur me çdo agresion, duke lënë të kuptohet se në rast konflikti mund të aktivizohen sisteme të reja armatimi, të cilat nuk janë përdorur ende. Teherani ka kërcënuar se çdo përshkallëzim ushtarak do të pasohet nga goditje shkatërruese ndaj kundërshtarëve. Kjo strategji e dyfishtë e Iranit, që ndërthur presionin negociator me demonstrimin e forcës ushtarake, shton pasigurinë në rajon. Rezaei u shpreh se, ndonëse vendi i tij nuk kërkon zgjatjen e konfliktit, ai nuk do të pranojë më marrëveshje që bazohen vetëm në vullnetin politik të palës tjetër, duke kërkuar garanci absolute për sigurinë dhe sovranitetin e Iranit.