Wesley Clark e quan fyes dënimin e ish-krerëve të UÇK-së: Populli shqiptar ishte në të drejtën e tij të rebelohej

Ish-komandanti suprem i NATO-s, Wesley Clark, e ka cilësuar si fyes vendimin për dënimin e ish-drejtuesve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK), gjatë një interviste të dhënë për Klan News. Sipas Clark, gjatë procesit gjyqësor nuk janë paraqitur dëshmi konkrete që do të mund të justifikonin mbajtjen përgjegjës të ish-presidentit të Kosovës, Hashim Thaçi. Ai sqaroi se gjatë periudhës së luftës, Thaçi nuk ushtronte funksionin e komandantit të operacioneve ushtarake dhe mungonte kontrolli i tij i drejtpërdrejtë mbi zhvillimet e përditshme në terren. “Unë e kam takuar dy herë Hashim Thaçin gjatë konfliktit në Kosovë. Ai nuk ishte udhëheqësi, Agim Çeku ishte drejtuesi. Hashim Thaçi fliste gjermanisht, ai nuk kontrollonte përditë se çfarë ndodhte në luftime”, u shpreh ndër të tjera Clark. Duke analizuar periudhën e pasluftës, gjenerali në pension vuri inë dukje sfidat e mëdha në menaxhimin e situatës, duke mos përjashtuar mundësinë që persona të caktuar, të kthyer nga fronti, të kenë ndërmarrë veprime të ndikuara nga traumat dhe përvojat e rënda të konfliktit. E madhërishmja e rezistencës së popullit të Kosovës kundër okupatorit serb, sipas Clark, ishte një e drejtë legjitime e rebelimit. Ai ka hedhur poshtë logjikën e ndjekur nga drejtësia ndërkombëtare, duke e konsideruar të papranueshme mënyrën se si është trajtuar çështja e përgjegjësisë penale për viktimat. “Shqiptarët e kanë pasur të drejtën e rebelimit. Por gjykata thoshte se dikush u vra dhe se dikush duhet të merret përgjegjës për këtë vrasje. Kjo ka qenë deviza e gjykatës. Vendimi është ofendues”, tha ai. Për të ilustruar më qartë këtë qëndrim parimor, ish-komandanti solli në vëmendje rastin e Iranit, duke ngritur një pyetje retorike nëse qytetarët që ngrihen kundër një regjimi diktatorial duhet të mbajnë përgjegjësi ligjore nëse gjatë protestave apo kryengritjes shënohen vrasje. Në fund, Clark bëri të ditur se këtë tezë mbrojtëse e kishte paraqitur edhe para trupit gjykues në Hagë, mirëpo kishte përfunduar i ndërprerë nga zyrtarët atje, pa arritur të kuptonte dot arsyet e vërteta të ndërhyrjes së tyre.