Botë
Diplomacia evropiane në udhëkryq: Kush do ta përfaqësojë kontinentin në negociatat për paqe në Ukrainë?
Reklamë e Sponsorizuar
Përpjekjet diplomatike për t'i dhënë fund konfliktit në Ukrainë kanë hyrë në një fazë intensive. Ndërkohë që vëmendja botërore është përqendruar te takimet e nivelit të lartë mes liderëve të Kinës, SHBA-së dhe Rusisë – përkatësisht Xi Jinping, Donald Trump dhe Vladimir Putin – Berlini u bë epiqendra e një zhvillimi të rëndësishëm këtë të enjte (19.11.2026). Në këtë qytet u mblodh i ashtuquajturi 'Koalicioni i të Vullnetshmëve', me qëllim diskutimin e modaliteteve për ndalimin e agresionit rus dhe koordinimin e ndihmës për Ukrainën.
Së fundmi, shtetet evropiane arritën një akord për formimin e një ekipi negociator që do të jetë zëri i kontinentit në bisedimet e ardhshme të paqes. Ky grup, i njohur si 'E5', përbëhet nga fuqitë kryesore: Gjermania, Franca, Mbretëria e Bashkuar, Italia dhe Polonia, të cilave u bashkohen edhe përfaqësues nga Këshilli i BE-së dhe Komisioni Evropian. Ky vendim erdhi pas sinjaleve të qarta nga negociatorët amerikanë, të cilët nënvizuan domosdoshmërinë e pranisë evropiane në tryezën e negociatave, pas një pjesëmarrjeje periferike të delegacioneve evropiane në bisedimet e mbajtura më herët në Abu Dabi.
Në prag të këtij takimi, Përfaqësuesja e Lartë e BE-së për Politikën e Jashtme, Kaja Kallas, shprehu pretendimin e saj për të udhëhequr ekipin negociator. Duke iu referuar traktateve të Unionit, ajo deklaroi se përfaqësimi në çështjet e sigurisë është detyrë e saj dhe e presidentit të Këshillit Evropian, Antonio Costa. Megjithatë, duket se shtetet anëtare kanë zgjedhur një rrugë tjetër, duke anashkaluar rolin e saj tradicional në këtë proces.
Ekspertët vlerësojnë se mosangazhimi i Kallasit si kryenegociatore lidhet me profilin e saj politik. Sabina Lange, studiuese në Universitetin e Lubjanës, thekson se megjithëse veprimi i shteteve anëtare nuk shkel traktatet, ai sinjalizon një pasiguri politike. Sipas saj, perceptimi i Kallasit si një diplomate tepër e ashpër dhe jo fleksibile ndaj Rusisë, si dhe kritikat e mëhershme nga Berlini për qëndrimet e saj, e bëjnë atë një figurë të vështirë për t'u pranuar nga pala kundërshtare në negociata.
Në të njëjtën linjë, Paul Taylor nga European Policy Centre (EPC) shton se kufizimet institucionale dhe mungesa e autonomisë së plotë të Kallasit, për shkak të varësisë nga mandatet e shteteve anëtare, kanë ndikuar që këto të fundit të preferojnë një qasje më direkte. Kjo situatë shtron pyetjen nëse fuqitë e mëdha evropiane po tentojnë të marrin në dorë timonin e diplomacisë, duke dobësuar kështu autoritetin e institucionit të Përfaqësueses së Lartë të BE-së.
Reklamë e Sponsorizuar
Ky artikull është përgatitur dhe verifikuar nga redaksia e Lajmet e Reja. Të gjitha të drejtat janë të rezervuara.
Reklamë e Sponsorizuar
Shpërndaj këtë lajm: