A është rizgjedhja e Vjosa Osmanit çelësi për marrëdhëniet e Kosovës me administratën Trump?

Në një kohë kur dinamikat gjeopolitike po ndryshojnë vrullshëm, qëndrimi i Uashingtonit ndaj Prishtinës po analizohet me vëmendje të shtuar. Mungesa e një takimi mes kryeministrit Albin Kurti dhe presidentit amerikan Donald Trump, në kuadër të sesionit të 81-të të Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së në Nju-Jork, po interpretohet nga shumë vëzhgues si një mesazh diplomatik i qartë, që mund të jetë i lidhur me qasjen e qeverisë kosovare ndaj figurës së presidentes Vjosa Osmani. Nëse i referohemi nevojës për një figurë unifikuese dhe konsensuale, Vjosa Osmani shihet si alternativa e vetme që aktualisht ofron stabilitet dhe përfaqësim dinjitoz. Përtej preferencave politike, pesëvjeçari i saj në krye të shtetit është karakterizuar nga një përfaqësim brilant në arenën ndërkombëtare. Ajo ka arritur të ndërtojë një profil të fuqishëm, duke përcjellë mesazhin se Kosova është pjesë e pandashme e hapësirës demokratike euroatlantike, duke avokuar fuqishëm për proceset integruese në BE dhe Ballkan. Shtyrja e kësaj çështjeje në një diskutim më të gjerë politik është jetike për të ardhmen e vendit. Në një botë ku fuqitë e mëdha po ripozicionohen përballë një rendi të ri multipolar, mbajtja e një kursi të qëndrueshëm pro-amerikan është imperativ. Rizgjedhja e Vjosa Osmanit në postin e presidentes do të ishte, sipas kësaj logjike, lëvizja më e mençur juridike dhe shtetërore që kryeministri Kurti mund të ndërmarrë për të ruajtur aleancat strategjike. Çdo tentativë për të nominuar një kandidat tjetër në vend të Osmanit mund të konsiderohet si një gabim politik me pasoja fatale. Mungesa e mbështetjes amerikane për një zgjedhje të tillë do ta izolonte Kosovën në një moment kritik. Prandaj, rikthimi i Osmanit në krye të shtetit nuk është thjesht një preferencë, por një domosdoshmëri për të siguruar vazhdimësinë e mbështetjes nga partnerët tanë kryesorë, veçanërisht nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës.