Nga 8 mijë franga dhe një aksident në themelimin e perandorisë zvicerane të ndërtimit: Rrugëtimi frymëzues i Esat Likajt

Esat Likaj nuk e kishte parashikuar kurrë se fati i jo do ta lidhte me fushën e ndërtimit. Pasi përfundoi studimet akademike dhe u shpërngul në Zvicër, ai u ballafaqua me mungesën e mundësive në profilin e tij, çka e shtyu të themelonte një kompani skelash për të fituar kafshatën e gojës. Megjithatë, një ngjarje e rëndë në punë pas disa vitesh do të shërbente si pikë kthese, duke i dhënë jetë vizionit që sot e pozicionon atë mes sipërmarrësve më të suksesshëm privatë në Zvicër. Në pjesën e parë të këtij cikli shkrimesh, LIKA Group u trajtua në kuadër të partneritetit strategjik me gjigantin amerikan të investimeve, Eldridge. Por pas shifrave marramendëse fshihet një histori personale me rrënjë të thella në Kosovë. Me origjinë nga Carrabregu i Deçanit, Likaj mbart traditën familjare të sipërmarrjes. Gjyshi i tij kishte nisur një biznes të përpunimit të drurit qysh në vitet '50, të cilin më vonë, pas përfundimit të luftës, e ringjallën i ati dhe xhaxhallarët. Sipas tij, pikërisht aty i ka hedhur themelet e para të dijes mbi tregtinë dhe artin e drejtimit të një biznesi. Formimin e tij akademik e kreu në tri shtete të ndryshme. Ai mori diplomën bachelor në menaxhment dhe teknologji informative në Prishtinë, vijoi një program gjuhësor në Universitetin Amerikan në Bullgari, ndërsa masterin në marketing dhe menaxhment ndërkombëtar e përfundoi në Universitetin e Londrës Lindore. Gjatë atyre viteve, udhëtimet e shpeshta drejt Zvicrës bënë që të njihte bashkëshorten e tij. Kur u vendos përfundimisht në tokën helvetike, mungesa e një vendi të përshtatshëm pune e nxiti të hapte biznesin e tij të skelave në Zug. Kështu, në janar të vitit 2012 u regjistrua zyrtarisht në regjistrin tregtar kompania LIKA Group AG. Momenti i kthesës erdhi krejt papritur në vitin 2013, kur Likaj pësoi një aksident serioz gjatë punës. Periudha e gjatë e rikuperimit i la hapësirë për të medituar mbi mundësitë në tregun e patundshmërive. Investimi i parë u realizua në vitin 2014 në Schöftland të kantonit të Argaut. Ai tregon se në atë kohë zotëronte vetëm rreth 8000 franga kapital personal. Pas rinovimit, prona u shit me sukses së bashku me një truall në Oberentfelden, duke vendosur një formulë të thënë funksionale: nisja nga hapat e vegjël, krijimi i vlerës së shtuar dhe riinvestimi i fitimeve. Sfidimi i parë i madh u shënua në vitin 2017, kur blerja e një ish-kompleksi industrial me fabrikë, zyra dhe banesa iu besua në një ankand për 2,6 milionë franga. Brenda një periudhe tetëmujore, hapësira u transformua tërësisht dhe mori një destinacion të ri funksional. Që në hapat e parë, strategjia e Likajt ka qenë centralizimi i shërbimeve brenda strukturës së korporatës. Montimi i skelave, punimet ndërtimore, rikonstruksionet dhe zhvillimi i projekteve u unifikuan nën një çati të vetme, pasi sipas tij, delegimi i plotë i punëve te palët e treta sjell humbje kohe dhe kontrolli. Shtrirja e grupit sot përfshin zhvillimin, ndërtimin dhe menaxhimin e projekteve në disa kantone. Në Argau po ngrihen shtëpi shumëfamiljare në Birrhard dhe kompleksi i banimit për qëndrime afatgjata në Döttingen nën brandin "La Maison Suisse". Ndërkohë, në Goldach pranë liqenit të Konstancës po ndërtohen 24 banesa në pronësi, kurse në Paradiso afër Luganos po merr jetë kompleksi rezidencial dhe tregtar "Butterfly". Selia e grupit ndodhet në Risch të kantonit të Zugut dhe aksionet janë plotësisht në pronësi të familjes Likaj. Ai thekson se kjo strukturë do të mbetet e pandryshuar, ndërsa bashkëpunimi me partnerë investues do të pranohet vetëm për iniciativa konkrete. Këtë filozofi ndjek edhe marrëveshja e arritur me fondin amerikan Eldridge. Kompania amerikane nuk është bërë pjesë e pronësisë, por ka siguruar tri kredi zhvillimi me vlerë totale 113,7 milionë franga për nismat në Celerina, Lugano dhe pranë liqenit Ägeri në Zug. Të dhënat nga Eldridge tregojnë se tetë nga dymbëdhjetë rezidencat në Celerina janë tashmë të shitura ose të rezervuara. Mediat e specializuara financiare e vlerësojnë këtë akord si një tregues se bankat tradicionale zvicerane janë bërë më të matura në financimin e ndërtimeve, duke u lënë hapësirë fondeve alternative.