Në moshën 72-vjeçare ndahet nga jeta veprimtari i shquar i çështjes kombëtare, Adem Islami (Adem Stanishori)

Pas një beteje me një sëmundje të rëndë, në moshën 72-vjeçare, ka ndërruar jetë në spitalin e qytetit zviceran Biel/Bienne figurë e njohur e lëvizjes kombëtare, Adem Islami, i njohur gjerësisht ndër miq dhe bashkëveprimtarë si Adem Stanishori. Lajmin e dhimbshëm për humbjen e tij e ka bërë të publike nipi i të ndjerit, Selman Hasan Kllokoqi, i cili gjithashtu ka qenë një aktivist i dalluar për çështjen kombëtare gjatë periudhës së fundit të viteve ’70 dhe fillimit të viteve ’80 në Gjenevë. I pushtuar nga një pikëllim i thellë për këtë humbje të madhe të njeriut të tij të afërt, Selmani kujton me emocionet dhe dhimbjen e çastit: “Ademi ishte njeriu që na hapi dyert e shtëpisë dhe të zemrës. Ai jo vetëm që na strehoi, por u përkujdes edhe për të na siguruar vende pune, mua dhe shumë bashkatdhetarëve të tjerë që ishin të përndjekur nga UDB-ja jugosllave. Në kohët më të vështira, kur kishim nevojë për mbështetje dhe siguri, Ademi ishte gjithmonë pranë nesh.” Njoftimi për ndarjen e jo nga jeta është pritur me hidhërim të madh nga të gjithë ata që patën fatin ta njihnin nga afër, të bashkëpunonin me të dhe të ndanin bashkë idealet e lirisë. Adem Islami i përkiste brezit të atyre atdhetarëve për të cilët çështja kombëtare nuk përbënte thjesht një bindje, por një mision të mirëfilltë jetësor. Ai iu përkushtua me çdo atom të qenies së tij çlirimit të Kosovës, duke mos kursyer as mundin, as kohën e as pasurinë e tij. Çdo gjë që zotëronte, ai e vuri në funksion të shërbimit ndaj Kosovës dhe popullit të saj. Bashkëveprimtari i tij, z. Elfi Agushi, i tronditur thellë nga ky largim i parakohshëm, shprehet: “Ademit të gjithë i kemi borxh. Deri në ditët e fundit të jetës së tij, ai nuk kurseu asgjë për të na përkrahur dhe ndihmuar. Ishte njeri i fjalës, i besës dhe i veprës, një atdhetar që gjithmonë i vendoste interesat e Kosovës mbi interesat personale.” Të gjithë bashkëluftëtarët e tij e ruajnë në kujtesë Ademin si një njeri jashtëzakonisht të guximshëm, bujar, solidar dhe të palëkundur në idealet e tij atdhetare. Në kujtesën e shumë prej aktivistëve të asaj kohe ka mbetur i paharruar edhe automjeti i tij BMW, me ngjyrë të verdhë, me të cilin ai përshkonte qindra kilometra për të marrë pjesë aktive në çdo demonstratë dhe manifestim të organizuar në mbrojtje dhe mbështetje të Kosovës. Së bashku me emra të shquar të çështjes kombëtare, si Jusuf e Bardhosh Gërvalla, Kadri Zeka, Zija Shemsiu, Xhafer Shatri, Kadri Abdullahu, Shyqeri Ukshini, Ejup Ahmeti, Hasan Mala, Ismet Rashiti, Hasan Kadriu – Presheva, Elfi Agushi, Enver Abdullahu, Zahide Xhimshiti-Abdullahu, Saime Jusufi, Gafurr Çalaj, Ilaz Bajrami – Devaja, Jakup Halimi, Qamil dhe Januz Salihu, Shabi Hajdini, Sami Kurteshi, Sami Tusha, Selman Hasan Kllokoqi e shumë të tjerë, Adem Islami dha një kontribut të feluar në organizimin dhe pjesëmarrjen masive në protestat dhe demonstratat e zhvilluara në Zvicër, në Republikën Federale të Gjermanisë, në Belgjikë, Austri dhe Francë. Këto tubime të rëndësishme, të cilat organizoheshin në rrethana tejet të vështira politike dhe nën hijen e rrezikut dhe kërcënimit të vazhdueshëm nga shërbimet sekrete jugosllave, synonin një qëllim madhor e të përbashkët: ndërgjegjësimin e opinionit ndërkombëtar për padrejtësitë e mëdha që i bëheshin popullit shqiptar dhe ngritjen e zërit për një Kosovë të lirë e të pavarur. Në këtë rrugëtim të gjatë plot sakrifica dhe sfida, një rol të jashtëzakonshëm luajti edhe bashkëshortja e tij, Miradia, e cila për vite me radhë, përmes një bujarie dhe përkushtimi të rrallë, mbajti të hapura dyert e shtëpisë dhe shtroi sofrën për të gjithë bashkëveprimtarët e Ademit. Shtëpia e tyre nuk ishte thjesht një strehë e thjeshtë familjare, por një vatër e vërtetë mikpritjeje, solidariteti dhe atdhedashurie, ku gjenin mbështetje të ngrohtë njerëzore dhe strehë të sigurt shumë bashkatdhetarë të përndjekur politikisht.