Nga protestat 4-mujore te heshtja e BE-së: Kriza politike që ka mbërthyer Shqipërinë

Prej katër muajsh, një valë protestash ka përfshirë Tiranën, por edhe kryeqytetet kryesore të Europës, SHBA-në, e deri para selisë së OKB-së. Rinia, qytetarët dhe diaspora po kërkojnë me ngulm largimin e kryeministrit Edi Rama. Megjithatë, një fenomen i rrallë në demokracitë perëndimore po shfaqet në këtë lëvizje: kërkesa e protestuesve për largimin e njëkohshëm edhe të kryetarit të opozitës. Refuzimi i Sali Berishës për t'u dorëhequr nga posti i kreut të Partisë Demokratike po shërben si një "oksigjen" i panevojshëm për qeverisjen e Edi Ramës. Ngjashmëritë në kokëfortësinë politike mes dy liderëve janë të dukshme, duke sjellë në kujtesë vitin 1997, kur Berisha u tërhoq vetëm kur shteti ishte në prag të kolapsit dhe luftës civile. Lind pyetja: a po e çon Edi Rama vendin drejt një skenari të ngjashëm? Apeli drejtuar Berishës është i qartë: largimi i tij është kushti i vetëm që Partia Demokratike të rithemelohet, të ringrihet dhe të shndërrohet në një alternativë reale për t'i dhënë fund korrupsionit dhe keqqeverisjes. Nëse ai vërtet mbështet kauzën e protestuesve, dorëheqja do të ishte shenja e vetme e respektit ndaj sakrificës së tyre 120-ditore. Ndërkohë, një hije dyshimi bie mbi indiferencën e Bashkimit Europian. Përkundër raporteve të vetë Brukselit që e cilësojnë Shqipërinë si një shtet të kapur nga korrupsioni dhe narkotrafiku, BE-ja duket se qëndron spektatore. Kjo heshtje ka nxitur pikëpyetje të forta mbi motivet e institucioneve ndërkombëtare: a është kjo indiferencë një formë e vjetër e shqiptarofobisë, apo një strategji për të mbajtur Shqipërinë të dobët dhe të paqëndrueshme? Sipas kritikëve, Europa mund ta shohë një Shqipëri të fortë, të zhvilluar dhe të bashkuar si një kërcënim gjeopolitik në Ballkan. Frikat e vjetra se një komb shqiptar i konsoliduar mund të bëhet forca kryesore ekonomike dhe ushtarake në rajon, duket se ndikojnë në qasjen e Brukselit. Hipokrizia politike dhe mosgatishmëria për të mbështetur progresin e vërtetë të shqiptarëve po lexohen gjithnjë e më qartë nga qytetarët, të cilët ndihen të tradhtuar nga kjo qasje ndërkombëtare.