Mospërputhjet politike dhe fotoja e prerë në Budvë: Si u shfaq sërish qasja e diskutueshme e Edi Ramës ndaj Kosovës

Në imazhin zyrtar të përbashkët nga samiti i zhvilluar në Budvë të Malit të Zi, drejtuesit e rajonit pozuan krah për krah përpara simboleve shtetërore, ku në rreshtin e parë spikat edhe prania e kryeministrit të Kosovës, Albin Kurti. Megjithatë, në versionin e shpërndarë nga kryeministri shqiptar, Edi Rama, në profilin e tij zyrtar në rrjetin social Facebook, kreu i qeverisë kosovare ishte eliminuar tërësisht, pasi korniza e fotos ishte shkurtuar në mënyrë që të mos shfaqej ai. Qarqet pranë kryeministrit të Shqipërisë e justifikuan këtë veprim si rezultat i mosmarrëveshjeve dhe ftohjes disavjeçare mes dy udhëheqësve, duke e cilësuar si një vijimësi të tensioneve të zakonshme personale. Ndonëse ky shpjegim mund të duket i thjeshtë, një qasje e tillë nuk mund të mbulojë një linjë të tërë veprimi politik. Pavarësisht bindjeve politike apo divergjencave ideologjike që mund të ekzistojnë ndaj lidershipit aktual në Prishtinë, çështjet që lidhen me sovranitetin dhe integritetin territorial të Kosovës tejkalojnë ndarjet partiake. Pikërisht në këtë fushë, qëndrimet e mbajtura ndër vite nga kryeministri Rama janë konsideruar vazhdimisht problematike. Gjatë vitit 2018, kur në kryeqytetet e Serbisë dhe Kosovës diskutohej hapur për të ashtuquajturin “korrigjim kufijsh” apo ndarje territoriale, kreu i qeverisë shqiptare ishte ndër zërat që i dhanë mbështetje kësaj teze. Më vonë, ai themeloi nismën “Ballkani i Hapur” në bashkëpunim të ngushtë me presidentin serb Aleksandar Vuçiq, një platformë ku Kosova nuk trajtohej si palë e barabartë. Po ashtu, pas ngjarjeve tragjike në Banjskë në vjeshtën e vitit 2023, ku mbeti i vrarë rreshteri i Policisë së Kosovës, Afrim Bunjaku, Rama deklaroi për “Financial Times” se veriu i vendit ishte kthyer në “tokë të askujt”, duke kërkuar njëkohësisht që kontrolli i asaj zone tjetërsohej te KFOR-i dhe jo te autoritetet vendase. Në të njëjtën kohë, mazhoranca socialiste në Tiranë hodhi poshtë rezolutën për dënimin e gjenocidit serb në Kosovë, ndërsa së fundmi, gjatë muajit gusht, u shpreh se “Serbia e humbi Kosovën”, sikur kjo e fundit të kishte qenë ndonjëherë pronë e Beogradit. Edhe pse ekzistojnë gjithmonë arsyetime zyrtare për secilin prej këtyre hapave – ku theksohet mbështetja për njohjen e Kosovës apo roli i NATO-s – kur veprimet politike përkojnë në mënyrë të vazhdueshme me interesat e Serbisë, ato pushojnë së qenit rastësi dhe marrin formën e një orientimi të qartë. Autoriteteve në Beograd nuk u shkon për shtat shtrirja e autoritetit të Prishtinës në veri, barazia e Kosovës në tavolinat rajonale, apo emërtimi i krimeve të kryera me termin e tyre të vërtetë. Për këtë arsye, deklarata të tilla shërbejnë më së miri kur përcillen përmes një kryeministri shqiptar, duke e liruar palën serbe nga nevoja për t'i thënë vetë ato. Termat dhe faktet historike kanë një peshë të veçantë. Kosova nuk u “humb” nga Serbia, por u çlirua përmes sakrificave, ndërsa veriu i saj mbetet pjesë e pandashme e Republikës së Kosovës, e mbrojtur nga institucionet e veta ligjzbatuese. Prandaj, shkurtimi i fotografisë në Budvë nuk përfaqëson thjesht një shkelje të protokollit apo një detaj teknik, por dëshmon një filozofi politike që synon ta paraqesë Kosovën pa hapësirë, pa zë dhe pa shtetësi të plotë sa herë që i shërben dikujt. Një imazh mund të ndryshohet me lehtësi në ekran, por realiteti i një shteti sovran nuk mund të cenohet në këtë mënyrë.