Lëvizja studentore në Shqipëri konsiderohet e denjë për Çmimin Nobel për Paqe falë rezistencës paqësore

Për një periudhë prej 135 ditësh rresht, brezi i ri patriotik shqiptar zhvilloi protesta paqësore në mbrojtje të lirive, të drejtave qytetare, parimeve demokratike, shtetit ligjor, dinjitetit njerëzor, si dhe kundër krizës dhe korrupsionit. Ajo që e bëri këtë lëvizje qytetare të dallohej ishte niveli i lartë i disiplinës, edukatës dhe kulturës, duke shfaqur një formë rezistence paqësore por shumë këmbëngulëse, e cila mbart një moral dhe dinjitet të rrallë edhe për mbarë botën demokratike. Kjo ishte një përballje paqësore për të vërtetën, drejtësinë, moralin, atdhedashurinë dhe luftën kundër korrupsionit e krimit, si dhe një revoltë ndaj autokracisë dhe establishmentit politik, intelektual e mediatik. Studentët ngritën zërin kundër një forme të ngjashme me "apartheidin", pasi ndiheshin të lënë mënjanë nga mundësia për të fituar të drejtën përmes meritokracisë dhe për të shfaqur potencialin e tyre. Njëkohësisht, ata përballeshin me presionin e vazhdueshëm të politikës dhe pushtetit që i shtynte drejt largimit nga vendi. Në këtë kuadër, bie në sy qasja indiferente që mbajti Bashkimi Evropian ndaj këtyre tubimeve, pavarësisht se kauzat e ngritura përkonin plotësisht me parimet e vlerat perëndimore. Reagimi zyrtar i BE-së u duk vetëm pas përdorimit të dhunës shtetërore ndaj protestuesve, ndonëse edhe ai ka mbetur i kufizuar deri në ditët e sotme. Duke u bazuar në këto rrethana, këto tubime rinore, të cilat u shndërruan në një model të rezistencës paqësore për hir të vlerave më të larta njerëzore, qytetare, patriotike dhe demokratike, vlerësohen se e meritojnë Çmimin Nobel për Paqe. Ky vlerësim do të shërbente edhe si një përgjigje ndaj talljeve, arrogancës dhe injorancës së pushtetit, i cili iu kundërvu rinisë studentore përmes dhunës, terrorit dhe metodave të përndjekjes tipike të një regjimi policor. Lëvizja e studentëve ka fituar tashmë mbështetjen e gjerë të elitës intelektuale, profesorëve dhe akademikëve, të cilët, të shqetësuar nga dhuna e ushtruar nga regjimi, u janë bashkuar hapur kërkesave të tyre. Si shenjë solidarizimi, procesi mësimor është bojkotuar deri në plotësimin e plotë të kushteve të studentëve. Për këtë arsye, qarqet intelektuale dhe akademike në vend duhet të ndërmarrin një hap konkret që kësaj rezistence rinore t'i dedikohet vlerësimi ndërkombëtar përmes propozimit për Çmimin Nobel për Paqe.