Thirrje për rininë shqiptare: Indiferenca nuk është opsion, Shqipëria i përket popullit

Përballë vështirësive të shumta me të cilat po ndeshet brezi i ri në vend, heshtja dhe indiferenca nuk mund të pranohen si zgjidhje. Humbja e shpresës, pasiguria për të nesërmen dhe pengesat për të siguruar një ekzistencë me dinjitet në vatrat tona duhet të shërbejnë si kambanë alarmi, duke na bërë të gjithëve më të ndërgjegjshëm ndaj fatit të rinisë. Në fakt, djemtë dhe vajzat tona nuk kërkojnë privilegje apo luks të tepruar. Ata kërkojnë thjesht paqe, drejtësi, vende pune dhe mundësinë e merituar për të hedhur themelet e jetës në tokën e tyre. Këto janë parime bazë të çdo shoqërie të lirë, aq më tepër në një vend kaq të pasur me bukuri natyrore dhe me njerëz të zotë. Është shqetësues fakti se si një pjesë e zyrtarëve shtetërorë harrojnë shpesh se funksioni publik është detyrim ndaj qytetarëve dhe jo pronë private. Asnjë individ apo post zyrtar nuk mund të vihet mbi interesin e përgjithshëm, sepse Shqipëria i takon vetëm popullit të saj, ndërsa institucionet ekzistojnë vetëm për t'i shërbyer atij. Duke qenë një komb me histori të lavdishme dhe tradita të trashëguara ndër breza, ne kemi detyrimin moral të ndalemi e të reflektojmë. Të parët tanë luftuan fort për liri e identitet, ndaj sot ne mbajmë barrën e menaxhimit të pasurive kombëtare dhe të hapësirave që u lëmë trashëgim të rinjve. A mund të lejomë që brezi i ri të mbetet pa shpresë dhe vendlindja të mos u sigurojë kushtet minimale për një jetë normale? Përgjigja jonë duhet të jehojë fuqishëm: Shqipëria nuk është pronë e askujt, ajo është e qytetarëve të vet. Në këtë linjë, ia vlen të kujtojmë porositë e Gjergj Fishtës dhe rilindësve tanë, të cilët përmes veprës së tyre lanë amanet mbrojtjen e dinjitetit kombëtar. Idealet e tyre mbeten aktuale, duke na thirrur për drejtësi, solidaritet dhe angazhim të sinqertë qytetar. Asnjë i ri nuk duhet të privohet nga e drejta për të jetuar e punuar ndershëm në vendin e tij. Kur rinisë i pritet perspektiva, rrezikohet vetë e ardhmja e shtetit. Ata kanë çdo të drejtë të kërkojnë llogaridhënie përmes rrugëve demokratike dhe zëri i tyre kërkon vëmendje institucionale. Vendi ynë ka nevojë urgjente për guxim qytetar dhe bashkim, e jo për përçarje apo nënshtrim. Vetëm përmes dialogut dhe punës së përbashkët mund të ndërtojmë një ambient më të mirë për të gjithë. Ndaj, është koha të ndalemi së penguari rrugën e rinisë dhe të mos u shuajmë ëndrrat. Atdheu mbrohet duke administruar pasuritë në favor të qytetarëve dhe duke krijuar mundësi reale për zhvillim dhe mirëqenie.