Kryeministri Mickoski dhe politika e miteve: Kur e kaluara zë vendin e të ardhmes evropiane

Në kryeqytetin e vjetër, ku debatet publike shpesh anojnë nga narrativat mitologjike e jo nga zhvillimi ekonomik, qasja e kreut të ekzekutivit, Hristijan Mickoski, është shndërruar në qendër të vëmendjes politike. Në vend të fokusit te reformat e integrimit evropian, hapja e kapitujve negociues apo përmirësimi i standardit jetësor për qytetarët që po largohen nga vendi, kabineti qeveritar duket se po i jep përparësi temave historike dhe betejave të mesjetës. Kjo qasje ka sjellë në pah një formë të re të doktrinës politike, ku debatet mbi trashëgiminë e Car Samoilit dhe përkatësinë e tij në tekstet shkollore zënë hapësirë kryesore. Sipas kritikëve, kjo strategji shërben më shumë për të mbajtur gjallë përplasjet identitare me fqinjët, sesa për të adresuar sfidat reale të së ardhmes evropiane dhe projektet kapitale infrastrukturore, siç është ai i Korridorit 8. Ndërkohë, në planin e brendshëm, zhvillimet lidhur me të drejtat e komuniteteve kanë ngritur shqetësime serioze. Kur studentët dhe profesionistët e rinj shqiptarë ngrenë zërin përmes protestave në Shkup për shkak të pamundësisë për të dhënë provimin e jurisprudencës në gjuhën shqipe, përgjigja zyrtare mbetet në kuadër të kërkesave për durim administrativ. Për më tepër, paralajmërimet rreth Gjykatës Kushtetuese dhe çështjes së Ligjit për Gjuhët po ndiqen me një heshtje institucionale nga ana e qeverisë. Përfaqësuesit e komunitetit shqiptar theksojnë se barazia e garantuar kushtetuese nuk duhet trajtuar si një çështje dytësore apo si një pengesë për rehatinë e nacionalizmit folklorik. Analistët dhe njohësit e rrethaneve politike vlerësojnë se stabiliteti i një vendi nuk mund të ndërtohet mbi histori të largëta apo ksenofobi, por mbi parimet e drejtësisë për qytetarët e gjallë. Thirrjet drejtuar kryeministrit Mickoski theksojnë se pa një barazi të plotë të brendshme dhe pa fqinjësi të mirë, vendi rrezikon të mbetet i izoluar brenda rrethit të inateve të veta politike.