Mbështetja e Shqipërisë për Kosovën mbetet jetike: Sfidat e bashkëpunimit kombëtar dhe rrugët e reja të ndihmës institucionale

Opinioni publik vazhdon të jetë thellësisht i prekur nga sjelljet dhe veprimet e Kryeministrit të Shqipërisë, Edi Rama, megjithëse kjo nuk e zbeh dashurinë dhe përkushtimin e pandryshueshëm ndaj Shqipërisë dhe kombit tonë të bashkuar në tërësi. Pyetjet që ngrihen nga qytetarët dhe analistët lidhen me arsyet e afrimit me Serbinë, mungesën e një dënimi zyrtar nga Tirana për gjenocidin e serbosllavisë ndër shekuj, si dhe insistimin e dikurshëm për themelimin e Dhomave të Specializuara. Gjithashtu, kujtohen me shqetësim raste të tjera si respektimi i fusnotës në mes të Tiranës kur përfaqësuesi i Kosovës lëshoi mbledhjen, promovimi i nismës për Ballkanin e Hapur, mbështetja fillestare e sanksioneve ekonomike ndaj Qeverisë së Kosovës të drejtuar nga Albin Kurti, si dhe përpjekjet e ndikuara për të larguar këtë të fundit nga pushteti. Të gjitha këto ngrenë pikëpyetje serioze mbi qëndrimet e deritanishme të ekzekutivit shqiptar. Përballë kësaj situate, shtrohet një çështje thelbësore për të ardhmen e kombit: a do të rreshtohet shteti amë pa rezervë në mbrojtje të të drejtave të Kosovës, për të mbrojtur luftën e pastër të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës dhe për të kundërshtuar vendimet e Tribunalit të Kosovës me seli në Hagë? Ekspertët e politikës dhe juristët theksojnë se ekzistojnë hapësira konkrete ku Tirana zyrtare mund të bashkëpunojë ngushtë me Prishtinën. Edhe pse Tribunali bën pjesë formale në sistemin ligjor të Kosovës dhe ndërhyrja e drejtpërdrejtë është e pamundur, Shqipëria mund të ofrojë ndihmë të çmuar përmes rrugëve diplomatike. Duke qenë se Kosova nuk është ende anëtare e Këshillit të Evropës dhe nuk mund t'i drejtohet në mënyrë të pavarur Gjykatës Evropiane për të Drejtat e Njeriut (GJEDNJ), Shqipëria, si anëtare e plotë e këtij institucioni, mund të shërbejë si kanal diplomatik për një lobim të fuqishëm institucional. Ky angazhim do të shërbente për të hedhur dritë mbi shkeljet e mundshme të të drejtave të njeriut dhe trajtimin e padrejtë të të dënuarve në këtë proces të njëanshëm gjyqësor. Edhe pse Parlamenti i Shqipërisë ka miratuar më herët një rezolutë kundër barazimit të luftës çlirimtare të UÇK-së me spastrimin etnik të regjimit të Millosheviqit, veprimet e deritanishme të udhëheqjes ekzekutive shpesh janë parë si të dëmshme për shkak të ndikimeve të ndryshme politike e personale. Askush nuk mund ta ndalojë Shqipërinë – përveç vullnetit të lëkundur të udhëheqjes aktuale – që të shfrytëzojë platformën e saj diplomatike në OKB, NATO dhe BE për të mbrojtur historinë e lavdishme të lirisë së Kosovës dhe për të parandaluar vendimet e padrejta që minojnë legjitimitetin ndërkombëtar të shtetit tonë. Një bashkëpunim i tillë, përfshirë edhe mbështetjen materiale për mbrojtjen juridike, mbetet i mirëseardhur, ndërkohë që Qeveria e Kosovës tashmë ka ndarë miliona euro për avokatët mbrojtës dhe infrastrukturën e nevojshme.