Roberto Mancini shpreh pakënaqësinë: Kalendari i Ligës së Kombeve është i mbingarkuar

Roberto Mancini ka bërë një bilanc të punës së tij në krye të Përfaqësueses së Italisë, duke ngritur njëkohësisht shqetësimin për ritmin e ngjeshur të ndeshjeve brenda një harku kohor të shkurtër. Gjatë pranisë së tij në ceremoninë e ndarjes së Çmimit Vialli, ngjarje kjo e organizuar në qytetin e Riminit, strategu italian drejtoi kritika ndaj strukturës aktuale të Ligës së Kombeve, duke përmendur përballjet e vështira ndaj kundërshtarëve si Belgjika, Franca dhe Turqia. “Ajo që ishte pozitive pa diskutim ishte ribashkimi me lojtarët. Megjithatë, zhvillimi i katër ndeshjeve në këtë formë është i tepërt dhe nuk përfaqëson një skemë ideale”, u shpreh ndër të tjera ai. Duke analizuar ecurinë dhe ekuilibrin brenda grupit italian, tekniku kërkoi durim nga opinion publik, duke nënvizuar se bëhet fjalë për një organikë të re e cila ka ende hapësira të gjera për t'u përmirësuar. “Sipas meje, na duhet stabilitet dhe maturi. Ky është një grup i ri futbollistësh, i cili do të përtërihet edhe më tej gjatë muajve në vijim dhe natyrisht që do të ketë gabime rrugës. Ruajtja e ekuilibrit mbetet zgjidhja më e duhur”, shtoi ai. Më tej, ish-trajneri i Italisë nuk la pa përmendur as Kombëtaren U21, e cila sipas tij po transmeton indikacione shumë premtuese, ndërsa nuk ngurroi të përgëzojë trajnerin Baldini për sigurimin e biletës direkte për në Kampionatin Evropian. “Së pari, dua t'i përcjell urimet e mia pasi grupi U21 ka regjistruar ecuri të shkëlqyer. Arritja e kualifikimit direkt në Kampionatin Evropian është një arritje e shkëlqyer. Përgëzime Baldinit për punën e deritanishme. Pa dyshim që prej aty do të vijojnë të dalin talentë cilësorë për ekipin tonë kombëtar”, deklaroi Mancini. Në mbyllje të fjalës së tij, ai evokoi me nota të thella emocionale kujtimin e Gianluca Viallit, ish-bashkëlojtarit dhe një prej personaliteteve më eminente të futbollit italian. “Kush nuk vuan mungesën e tij? Gianluca më mungon jashtëzakonisht shumë mua, por edhe të gjithë ish-bashkëlojtarëve të asaj epoke. Si në Kombëtare ashtu edhe në skuadrat e ndryshme, mungesa e tij ndihet fort nga trajnerët. Ai ishte një figurë unike, ndaj ishte gjithmonë një kënaqësi e madhe të ndaje fushën me të”, përfundoi Mancini.