Nata e lotëve dhe lavdisë: Lionel Messi i jep lamtumirën përfundimtare Argjentinës në një stadium “Monumental” të përlotur

Përpara një detit prej rreth 85 mijë adhuruesish, Lionel Messi ka zbritur për herë të fundit në fushën e stadiumit “Monumental” me fanellën e kombëtares argëtinase, duke mbyllur përfundimisht një rrugëtim legjendar dytëvjeçar që zgjati plot 21 vjet. Ndeshja miqësore ndaj Beninit, e cila u mbyll me fitoren 3-0 të “Albicelestes”, shërbeu shumë më tepër sesa thjesht një takim futbolli; ajo ishte mbrëmja e madhe e ndarjes me një nga figurat më të ndritura në historinë e sportit global. Shtatë herë fituesi i Topit të Artë nuk u largua pa lënë gjurmë nga kjo përballje lamtumirëse, duke kontribuar me dy asistime dhe një gol të shënuar nga pika e penalltisë, ndërkohë që Nicolas Otamendi dhe Nico Paz plotësuan listën e golashënuesve për Argjentinën. Megjithatë, shifrat në tabelë ishin vetëm një sfond i zbehtë përballë emocioneve të papara, lotëve, dritave dhe spektaklit me fishekzjarre që pushtuan tribunat në shenjë mirënjohjeje për ikonën kombëtare. Ceremonia zyrtare nisi para fillimit të sfidës, ku Messi u shfaq në fushë i shoqëruar nga tre djemtë e tij, teksa në tribuna u shpalos një fanellë gjigante me numrin 10 dhe mbishkrimin domethënës “Gracias”, si homazh për liderin e tyre shpirtëror. Në stadium mbizotëroi një atmosferë ndërkombëtare, me tifozë të pranishëm nga skajet më të largëta të planetit, të cilët kishin bërë rrugë të gjata vetëm për të qenë dëshmitarë okularë të këtij eventi historik. Për vetë kapitenin, kjo mbrëmje mbartte një peshë të rëndë emocionale, duke qenë se kjo ishte paraqitja e tij e parë me përfaqësuesen pas ndarjes nga jeta të babait të tij, Jorge Messi, në muajin gusht – një dhimbje e dukshme që nuk mundi ta fshihte as trajneri Lionel Scaloni. Pjesa e parë e takimit nuk e tregoi Messin në formën e tij më optimale, pasi ai humbi një mundësi të pastër shënimi dhe regjistroi disa gabime në pasime, ndërsa rivalët nga Benini dëshmuan se nuk kishin udhëtuar drejt Buenos Aires vetëm për të qenë figurantë. Ekipi afrikan pati rastet e veta të rrezikshme përmes Junior Olaitan, duke e detyruar portierin Emiliano Martinez të bëjë ndërhyrje vendimtare për të ruajtur portën të paprekur. Gjithçka mori një rrjedhë tjetër në fraksionin e dytë të lojës, ku Messi veshi sërish kostumine e maestro-s, duke asistuar fillimisht te Nicolas Otamendi – i cili gjithashtu po përjetonte paraqitjen e tij të fundit kuqezi – dhe më pas te talenti Nico Paz për një gol përrallor. Epilogu i ndeshjes u vulos pikërisht nga këmba e Messit, i cili u tregua i saktë nga pika e bardhë e 11-metërshit për shifrën 3-0, në një ndeshje ku pati gjithashtu një goditje shtylle dhe disa raste të tjera të shpërdoruara. Ky duel jubilar shënoi paraqitjen e 208-të të tij me fanellën e Argjentinës, duke e mbyllur këtë kapitull madhështor pas 21 vitesh me 126 gola të realizuar dhe 67 asistime, shifra që dëshmojnë madhështinë e një epoke. Rrugëtimi i tij nuk ka qenë gjithmonë i shtruar me trëndafila, pasi për vite me radhë ai u përball me kritika të ashpra dhe zhgënjime, derisa gjithçka ndryshoi rrënjësisht me triumfin në Kupën e Amerikës në vitin 2021. Suksesi i pashoq erdhi pak më vonë me kurorëzimin në Kupën e Botës në Katar, trofeun e shumëpritur që i mungonte aq shumë karrierës së tij të lavdishme. Krah tij në këtë histori suksesi qëndroi trajneri Lionel Scaloni, me të cilin nisi bashkëpunimin në vitin 2018 për ta ngritur Argjentinën në majat e futbollit botëror modern. Edhe kombëtarja e Beninit pati momentin e saj të respektit, kur kapiteni Sessi D’Almeida i dhuroi Messit një statujë të vogël prej ari që simbolizon luftëtaret e Dahomeyt, shoqëruar me një letër dedikuar forcës dhe disiplinës së tij. Në mbyllje të kësaj nate magjike, “Monumental” u shndërrua në një arenë mallëngnjëse lamtumire për lojtarin që i fali Argjentinës emocionet më të bukura të historisë së saj futbollistike.