Nga fushat bujqësore te hapësira: Si e realizoi ëndrrën prej astronauti djalë i punëtorëve migrantë pas 11 refuzimeve

José Hernández e mësoi gjuhën angleze në moshën 12-vjeçare, ndërsa fëmijërinë e kaloi duke udhëtuar bashkë me familjen nga një zonë bujqësore te tjetra. Pasi u diplomua si inxhinier, ai iu vë rrugës për t'u bërë astronaut, mirëpo agjencia hapësinore NASA e refuzoi plot 11 herë radhazi. Në vend që të dorëzohej apo të dërgonte të njëjtin aplikim çdo vit, ai analizoi kandidatët e përzgjedhur, u trajnua si pilot, mori certifikatën e zhytjes dhe angazhohet për punë në Rusi. Në moshën 47-vjeçare, ai u nis zyrtarisht drejt Stacionit Ndërkombëtar të Hapësirës. Më 28 gusht 2009, pak para se të shënohej mesnata, anija kozmike “Discovery” u shkëput nga Qendra Hapësinore Kennedy në Florida. Në bordin e saj ndodheshin shtatë anëtarë ekuipazhi, ku bënte pjesë edhe José Hernández në cilësinë e specialistit të misionit. Pas shpinës së tij nuk fshihej ndonjë karrierë e mëparshme si pilot ushtarak, prejardhja nga një familje shkencëtarësh dhe as rrugëtimi tradicional i astronautëve amerikanë. Përkundrazi, prapa këtij suksesi qëndronin vitet e gjata të mundit në tokat bujqësore të Kalifornisë, një fëmijëri e ndarë mes Shteteve të Bashkuara dhe Meksikës, si dhe 11 refuzimet e njëpasnjëshme nga NASA. Ky fluturim zgjati afërsisht 14 ditë, gjatë të cilave anija “Discovery” përshkoi rreth 5.7 milionë milje dhe kreu 217 rrotullime rreth Tokës para se të prekte sërish tokën në Kaliforni. Për Hernándezin, ky fluturim ishte kurorëzimi i një dëshire që e ushqente prej 37 vitesh. Megjithatë, pjesa më domethënëse e këtij rrugëtimi nuk qëndron vetëm te fakti se ai refuzoi të dorëzohej. Ajo lidhet ngushtë me qasjen se si reagonte çdo herë që merrte përgjigje negative. Një fëmijëri e shënuar nga ritmi i të korrave José Moreno Hernández erdhi në jetë më 7 gusht 1962 në French Camp të Kalifornisë, në gji të një familjeje me rrënjë meksikane. Prindërit e tij ishin punëtorë të thjeshtë sezonalë në bujqësi. Familja detyrohej të lëvizte vazhdimisht sipas periudhave të prodhimit, duke punuar në ferma të ndryshme kaliforniane dhe duke kaluar muaj të tërë në Meksikë. José bashkë me vëllezërit dhe motrat kontribuonin në këto punë krahu së bashku me prindërit e tyre. Këto zhvendosje të vazhdueshme e bënin tejet të vështirë mbarëvajtjen e shkollimit. Sipas profilit të publikuar nga NASA për astronautët me origjinë hispanike, Hernández nisi ta fliste anglishten vetëm kur mbushi 12 vjeç. Gjatë një interviste për PBS, ai ka ndarë kujtimin kur ëndrra për t'u bërë pjesë e hapësirës i lindi rreth moshës 10-vjeçare, pasi dëshmoi në ekran misionin Apollo 17 dhe astronautët teksa ecnin mbi sipërfaqen e Hënës. Kontrasti mes asaj që shihte në televizor dhe realitetit të tij të përditshëm ishte tejet i madh. Familja nuk gëzonte stabilitet banimi, ndërsa anglishtja e tij ende nuk ishte perfekte. Puna në fusha vazhdonte edhe në fundjava, kurse arsimimi i lartë dukej si një objektiv i largët dhe i pasigurt. Megjithatë, i ati nuk e etiketoi asnjëherë ëndrrën e tij si të pamundur. Sipas kujtimeve të Hernándezit, ai e këshilloi të caktonte një synim të qartë, të matte distancën se sa larg ishte prej tij, të ngrinte një plan konkret dhe të përgatitej bazuar në nivelin e vështirësisë. Kjo këshillë u shndërrua në filozofinë kryesore të jetës dhe punës së tij. Më vonë, pas përfundimit të shkollës së mesme, Hernández u regjistrua në Universitetin e Paqësorit në Stockton. Gjatë vitit 1984 ai diplomohet në degën e inxhinierisë elektrike, ndërsa dy vite më vonë siguroi gradën e masterit për inxhinieri elektrike dhe kompjuterike në Universitetin e Kalifornisë në Santa Barbara. Në vitin 1987 ai nisi angazhimin profesional në Laboratorin Kombëtar Lawrence Livermore, i cili përbën një nga qendrat më jetike shkencore dhe të sigurisë në Shtetet e Bashkuara. Në atë ambient, ai nuk ishte thjesht një djalë me një pasion fëmijërie për kozmosin. Ai po ndërtonte me themel një karrierë të mirëfilltë shkencore. Hernández u mor me përpunimin e imazheve dhe sinjaleve, tomografinë e kompjuterizuar, teknologjinë e rrezeve X dhe nismën e lazerëve me rreze X, ndërkohë që vetë laboratori ka konfirmuar kontributin e tij edhe në fushat e avancuara të mamografisë digjitale.