Konteksti politik kërkon rikonfirmimin e Vjosa Osmanit në krye të shtetit

Rrethanat aktuale politike dhe ndërkombëtare në të cilat ndodhet vendi e bëjnë pothuajse të domosdoshme vazhdimin e mandatit presidencial për Vjosa Osmanin. Rizgjedhja e saj nuk përbën aspak një privilegj apo favor partiak, por përfaqëson një meritë të pastër të dëshmuar gjatë pesë viteve të kaluara (2021-2026). Një hap i tillë do të shërbente gjithashtu si një distancim i qartë ndaj çdo tentativë ndërhyrjeje të jashtme në punët e brendshme të Republikës së Kosovës, duke përfshirë edhe qasjet politike të kryeministrit të Shqipërisë, Edi Rama, të cilat shpesh janë parë nën dritën e koketimit me diplomacinë dhe propagandën e Beogradit zyrtar. Në këtë drejtim, kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, ftohet t'i japë hapësirë meritokracisë, duke pasur parasysh se Osmani, ndryshe nga shumë paraardhës ndër vite, nuk e ka shkelur kurrë Kushtetutën e Republikës së Kosovës të datës 15 qershor 2008. Për më tepër, figura e ish-presidentit Fatmir Sejdiu, pavarësisht kontributit dhe integritetit të tij të lartë si politikan dhe shkencëtar, tashmë ndodhet jashtë dinamikave aktive të diplomacisë ndërkombëtare për shkak të kalimit të kohës në pension. Përparësia kryesore e Vjosa Osmanit mbetet mbështetja e fuqishme që gëzon në arenën ndërkombëtare, veçanërisht nga administrata amerikane e udhëhequr nga Presidenti Donald Trump. Ky mbështetim nga një superfuqi botërore përbën një aset të jashtëzakonshëm për diplomacinë e Kosovës në një kohë kur procesi i anëtarësimit në Kombet e Bashkuara dhe njohjet e reja, përfshirë Vatikanin, mbeten sfiduese. Gjatë mandatit të saj 5-vjeçar, puna e Osmanit është dalluar për respektimin e plotë të rendit kushtetues, duke kontribuar në unifikimin e faktorit politik të brendshëm dhe në sigurimin e katër njohjeve të reja ndërkombëtare për shtetin. Përvoja e fituar dhe njohja e saktë e kompetencave kushtetuese e bëjnë atë zgjedhjen më të përshtatshme, duke lënë pas çdo kombinatorikë të ngushtë kompromisi politik ndërpartiak.