Fjalimi prekës i vajzës së Dr. Lec Gradicës në protestë: Nuk kërkojmë privilegje, por drejtësi për çlirimtarët

Në tubimin e organizuar në qendër të Prishtinës nën thirrjen “Jo në emrin tim”, si kundërpërgjigje ndaj vendimit gjyqësor të Gjykatës Speciale për ish-krerët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK), fjalën e mori edhe Lavdie Gradica, e cila është bija e mjekut dëshmor, Dr. Lec Gradica. Gjatë fjalës së saj para qytetarëve, ajo solli në vëmendje kontributin e të atit gjatë periudhës së luftës, duke përmendur përkushtimin e tij në mjekimin e ushtarëve dhe civilëve të plagosur, si dhe angazhimin e përbashkët të prindërve të saj përgjatë vitit 1998. “Sa krenare ndihem të flas para jush për pjesën më të lavdishme të historisë sonë, po aq dhimbje ndiej që, kaq vite pas luftës së lavdishme të UÇK-së, si popull ende po orvatemi t’i dëshmojmë botës se bijtë dhe bijat e kësaj toke, të cilët morën armët në dorë për të mbrojtur tokat tona, për të mbrojtur jetët tona dhe për të na sjellë lirinë, janë të pafajshëm”, u shpreh ajo. Gradica evokoi kujtimet e hershme, duke treguar se si babai i saj iu përgjigj kushtrimit të kohës duke u angazhuar fillimisht në ilegaltet, me një mision thellësisht humanitar dhe atdhetar për t'i dalë në ndihmë popullsisë dhe luftëtarëve të lirisë në zonën e Gradicës që nga pranvera e vitit 1998. “Babai im ishte mjek në luftë. Ishte aty për t’i shpëtuar jetët e të plagosurve, për t’i ndihmuar njerëzit dhe për t’i shërbyer popullit të tij. Edhe babi, si shumë liridashës dhe si mantelbardhë, iu përgjigj kushtrimit të atdheut qysh në ilegalitet, pa iu trembur syri”, shtoi ajo. Duke qenë se numri i të plagosurve rritej vazhdimisht, ajo tregoi se mjeku Lec Gradica ndërmori nismën për ngritjen e Spitalit Ushtarak të Gradicës, institucion shëndetësor ku u mjekuan një numër i madh luftëtarësh dhe qytetarësh gjatë konflikteve të asaj kohe. “Babi, duke parë se nevojat shtoheshin dita-ditës, mori përsipër dhe e themeloi Spitalin Ushtarak të Gradicës, spital në të cilin u shëruan shumë plagë lirie”, deklaroi ajo, duke shtuar se ai qëndroi në krye të detyrës në malet e Qyqavicës deri më 24 shtator 1998, kur edhe ra dëshmor. Duke folur për sakrificën familjare, ajo përmendi edhe nënën e saj dhe humbjen e dy anëtarëve të familjes gjatë luftës, duke theksuar se është rritur me krenarinë e zgjedhjes që bëri i ati për të qenë në shërbim të atdheut në momentet e tij më kritike. Lidhur me zhvillimet rreth vendimeve të Gjykatës Speciale në Hagë, Gradica u shpreh prerazi se nuk do të lejohet shtrembërimi i historisë së UÇK-së, duke theksuar se megjithëse respektojnë drejtësinë, ajo duhet të jetë e paanshme dhe e vërtetë. “Duke parë që sot në Hagë janë dënuar njerëz që janë pjesë e historisë sonë të luftës së UÇK-së, ne nuk do të lejojmë që ky aktgjykim të validohet e kjo histori të rishkruhet e as të shtrembërohet. Ne e respektojmë drejtësinë. Por drejtësia duhet të jetë e drejtë”, tha Gradica. Në fund të fjalimit të saj, ajo dërgoi një mesazh mbështetjeje për ish-krerët e UÇK-së që po përballen me procesin gjyqësor në Hagë, duke u siguruar se ata nuk janë të vetëm, por mbështeten nga familjet e dëshmorëve dhe mbarë populli liridashës. “Sot, nga ky shesh, dua t’u them atyre që janë në Hagë: ju nuk jeni vetëm. Pas jush janë familjet e atyre që u flijuan, pas jush janë fëmijët që u rritën pa prindërit e tyre, pas jush janë mijëra njerëz dhe gjithë populli liridashës që e kujton luftën e UÇK-së dhe sakrificën ndër shekuj”, u shpreh ajo, duke përmbyllur se thirrja e tyre mbetet vetëm për drejtësi e jo për privilegje apo hakmarrje.