Aktuale
Reflektime poetike mes realitetit dhe ëndrrës: Rrëfimi për identitetin, vendlindjen dhe sfidat e jetës
Reklamë e Sponsorizuar
Mos më derdhni lot mbi varr, pasi unë gjithë jetën time e kam kaluar aty, mes të gjallëve dhe të vdekurve, duke shijuar dashurinë dhe urrejtjen tuaj. Edhe në këtë çast të fundit, nuk dua që të më qani mbi varr.
O Shqipëri, Nënë e Madhe, sa e sa beteja ke kaluar me mbretër e krajlë! Nuk të trembi as Turqia dhe as Serbia, ndërsa qëndroje natë e ditë fyt për fyt për mbrojtjen e shtetit etnik. Armët nuk i lëshove kurrë nga dora, ndërsa përballoje shiun, breshërin, rrufepritjet dhe dëborën e madhe, mbasi lirinë e kishe të rrënjosur thellë në zemër gjatë çdo stine.
Kujtoj nësinë dhe krenarinë e nënës sime në fshatin Cërvicë, e cila i thërriste agimit dhe diellit. Asaj kohe, ndërsa punoja si mësues në Drenas të Drenicës, kur kthehesha në shtëpi shihja se si ajo komunikonte me pulat, ndonëse në lëmë kishte mbi pesëdhjetë pula dhe një gjel kryengritës që përplaste krahët për të thirrur agimin. Ajo e mbante një pulë madje edhe brenda dhomës dhe fliste vetëm me të.
Në fëmijëri, herët në mëngjes, nëna më zgjonte me një thupër thane për festën e Shën Gjergjit, që t'i kullosja lopët te livadhi i njohur si Pukoshta. Sot, përkundrazi, më zgjojnë herët frymëzimet, librat, shkrimet publicistike dhe poezitë erotike, e jo këmbanat e kishave apo minaret e xhamive.
Në anën tjetër, maceja e shtëpisë kishte sjellë në jetë dy kotele, të cilat qanin për qumësht nënë. Kjo kishte prishur gjumin e djalit të vogël, i cili ishte habitur nga ngjarja. Pasi u zgjova dhe dola në sallon, kuptova se familjes i ishin shtuar banorë të rinj, ndërsa babai kishte shkrepur revolen nga dritarja e odës së miqve.
Në botën e ëndrrave dhe kujtimeve, shpesh rri zgjuar mes sfidave, ndërsa penda ime shërben si armë përballë çdo pengese. Vendlindja mbetet e gjallë në çdo kujtim, pavarësisht se nga fshati u largova fillimisht për shkollim në Shkup e më pas në Prishtinë.
Pavarësisht peripecive, lidhjeve dhe ikjeve të njerëzve nga jeta ime, unë mbetem i lidhur ngushtë me artin. Jetoj me poezinë, dhe do të jetë pikërisht poezia ajo që do të më përcjellë deri në fund, e shoqëruar nga simbolet dhe traditat e vendit tim.
Reklamë e Sponsorizuar
Ky artikull është përgatitur dhe verifikuar nga redaksia e Lajmet e Reja. Të gjitha të drejtat janë të rezervuara.
Reklamë e Sponsorizuar
Shpërndaj këtë lajm: