Kriza e brendshme në PS: A është përjashtimi i kritikëve pengesë për rrugën e Shqipërisë drejt BE-së?

Gjatë mbledhjes së Asamblesë Kombëtare në Gjirin e Lalzit, kryeministri Edi Rama ndërmori një nismë që shkaktoi debate të forta: kërkesën për përjashtimin nga Partia Socialiste të Elisa Spiropalit, ish-kryetares së Kuvendit, dhe të Plarent Ndrecës, avokatit të kryebashkiakut Erion Veliaj. Megjithatë, votimi nuk u realizua dhe, siç konfirmoi sekretari i përgjithshëm Blendi Klosi, Spiropali vazhdon të mbetet pjesë e strukturave të partisë. Ky episod nuk është thjesht një mosmarrëveshje e brendshme, por një provë vendimtare për të parë nëse forca politike që po udhëheq Shqipërinë drejt anëtarësimit në Bashkimin Evropian, është në gjendje të tolerojë mendimin ndryshe. Pozicioni ynë është mjaft i qartë: ndëshkimi i një deputeteje për shkak të qëndrimeve të saj kritike ndaj lidershipit do të përbënte një hap prapa për demokracinë shqiptare. Vendimi i Asamblesë për të mos e mbështetur këtë propozim ishte një veprim i duhur. Për të mirën e vendit, Rama duhet të heqë dorë nga gjuetia e shtrigave dhe të nxisë një debat të shëndetshëm, në vend që t'i mbyllë dyert me përjashtime. Është me rëndësi të theksohet se Spiropali nuk e ka sulmuar partinë nga jashtë. Në letrën e saj të 16 tetorit dhe përmes mocionit për një “marrëveshje të re për Shqipërinë”, ajo kërkoi kalimin nga kultura e individit te ajo e institucioneve, duke përdorur kanalet e duhura demokratike. Për më tepër, zëra të rëndësishëm brenda sallës, si Fatmir Xhafaj, Erion Braçe dhe Pandeli Majko, e kundërshtuan përjashtimin. Kjo tregon se pluralizmi i brendshëm po jep shenjat e para të jetëgjatësisë, ndërsa tentativat për ta shtypur atë vetëm sa rrezikojnë të shtyjnë kritikët drejt rrugëve. Sikurse raportohet, mbledhja nxori në pah edhe standarde të dyfishta. Përderisa kërkohej përjashtimi i disa figurave, Erion Veliaj, i cili ndodhet në paraburgim, u la jashtë kësaj liste me arsyetimin se “ka duart e lidhura”. Rama vazhdon të mbrojë qëndrimin se proceset gjyqësore ndaj bashkëpunëtorëve të tij janë të padrejta, duke e vënë politikën mbi drejtësinë. Ky mesazh është mjaft shqetësues: duket sikur kritika ndaj kryetarit ndëshkohet me dëbim, ndërsa problemet me ligjin gjejnë mburojë politike. Pas trembëdhjetë vitesh në pushtet, duket se kufiri mes partisë dhe liderit të saj është shuar. Në arenën ndërkombëtare, sytë e Brukselit dhe Uashingtonit janë kthyer nga Tirana. Edhe pse Rama e cilëson historik rekomandimin për hapjen e negociatave në vitin 2027, suksesi varet nga shteti i së drejtës. Kohët e fundit, kongresmenët Joe Wilson dhe Keith Self i drejtuan një letër Sekretarit të Shtetit, Marco Rubio, duke shprehur shqetësimet mbi gjendjen e demokracisë dhe korrupsionin. Ndërkohë, në rrugët e Tiranës, protestat e studentëve dhe qytetarëve që kërkojnë dorëheqjen e kryeministrit vazhdojnë me intensitet, nën mbikëqyrjen e rreptë të forcave të rendit.