Tre muaj pritje dhe shpërthim madhështor: Rilind Nivokazi shkëlqen me dy gola në Zvicër

Futbollisti nga Kosova, Rilind Nivokazi, ka lënë pas një periudhë të gjatë sfidash, duke u shndërruar në protagonistin kryesor të triumfit të thellë 4:0 që Sioni e arriti si mysafir kundër Vaduzit. Sulmuesi kosovar e tregoi vlerën e tij brenda vetëm 15 minutave të para të takimit, duke gjetur rrugën e rrjetës në minutën e 11-të dhe të 15-të. Kjo ndeshje shënoi një kthesë të rëndësishme për të, pasi kishin kaluar plot tre muaj nga hera e fundit që ai kishte nisur një ndeshje si titullar për skuadrën e Sionit. Mundësia për të luajtur nga minuta e parë erdhi pas problemeve shëndetësore të Winsley Botelit, i cili u detyrua të mungonte për shkak të një helmimi nga ushqimi. Nivokazi e shfrytëzoi në maksimum këtë shans, duke e shplyer besimin e dhënë në fushë me dy realizime vendimtare. Mediat helvetike e kanë cilësuar situatën e tij si mjaft specifike. Një lojtar që shënon 13 gola dhe shpallet golashënuesi më i mirë i ekipit, duke dhënë kontribut kyç që klubi të sigurojë biletën për garat evropiane para kundërshtarëve si Young Boys dhe Basel, u la në hije vetëm një vit më vonë. Gjatë muajit gusht, Nivokazi pati dy mundësi për të startuar kur trajneri Didier Tholot provoi skemën me dy sulmues, fillimisht duke e bashkuar në repartin e ofensivës me Botelin e më pas me Josias Lukembilan. Edhe pse Sioni i fitoi të dyja ato sfida, strategu francez hoqi dorë shpejt nga ai modul taktik, duke e lënë sulmuesin shqiptar në bankinë për nëntë ndeshje radhazi. Megjithatë, mentaliteti i tij mbetet ai i një luftëtari që nuk dorëzohet kurrë. Në duelin ndaj Vaduzit, për herë të parë këtë edicion, ai u aktivizua si sulmues i vetëm, pas mungesës së detyruar të Botelit, i cili pësoi helmim pasi konsumoi karkaleca të prishur. “E kam pritur me aq shumë dëshirë këtë moment”, u shpreh Nivokazi pas përfundimit të takimit. Performanca e tij ishte fantastike. Përveç golit të parë që erdhi pas një asistimi perfekt nga Donat Rrudhani, ai realizoi një kryevepër të vërtetë për rezultatin 2:0, duke kryer një sprint prej afro 70 metrash. Pavarësisht ndërhyrjeve dhe ndjekjes së pandërprerë nga Hasleri dhe Schwizeri, sulmuesi kosovar ruajti ekuilibrin dhe çoi aksionin deri në fund, duke e dërguar topin në rrjetë. Kjo dëshmon më së miri karakterin e një lojtari që nuk dorëzohet lehtë. Karriera e tij është ndërtuar me djersë dhe sakrificë, nga ditët kur luante në Serie C të Italisë me Peruxhian në rajonin e Umbrias, e deri te ngjitja në elitën e futbollit zviceran. I pyetur nëse ky ishte goli më i veçantë në karrierën e jo, ai u përgjigj me modesti se diçka e ngjashme i kishte ndodhur edhe kur luante për Bellinzonën kundër Stade Nyonnais, por pa dyshim e rendit ndër më të bukurit. “Të bësh një vrapim të tillë me disa lojtarë nga pas kërkon energji enorme. Më duhej kohë për t'u rikuperuar dhe isha i rraskapitur, por emocioni i një goli të tillë ta fshin çdo lodhje”, shtoi ai. Nivokazi, i cili në muajin maj regjistroi debutimin e tij me Kombëtaren e Kosovës në përballjen kundër Çekisë, ka dëshmuar se me profesionalizmin dhe përkushtimin e tij maksimal në stërvitje, është gjithmonë i gatshëm për t'i dhënë përgjigjen e duhur çdo sfide.