Në kujtesën e historisë: 85-vjetori i lindjes së Partisë Komuniste të Shqipërisë dhe prapaskenat e saj

Tetëdhjetë e pesë vite më parë, konkretisht më 8 nëntor 1941, përfaqësues të grupeve komuniste të qyteteve të Shkodrës, Korçës dhe Tiranës – të cilat kishin operuar në fshehtësi që nga gjysma e parë e viteve ’30 – u mblodhën fshehurazi në një banesë modeste të kryeqytetit për të zyrtarizuar themelimin e Partisë Komuniste të Shqipërisë. Gjatë këtij tubimi themelues nuk u caktua një lider i mirëfilltë i forcës së re politike, por Enver Hoxha, i cili mbante detyrën e sekretarit të partisë në Tiranë, u emërua në funksionin e koordinatorit mes degëve partiake. Megjithatë, trajektorja e tij udhëheqëse u konsolidua më vonë, kur në mars të vitit 1943, gjatë Konferencës së Vendit, ai u zgodh zyrtarisht në krye të partisë. Pas mbylljes së Luftës së Dytë Botërore dhe largimit të trupave pushtuese italiane e gjermane, PKSH-ja arriti të monopolizojë pushtetin absolut në vend. Gjatë kësaj faze, Enver Hoxha mbajti njëkohësisht postin e kryeministrit, ministrit të Punëve të Jashtme, si dhe të ministrit të Mbrojtjes, duke komanduar gjithashtu edhe forcat e armatosura të shtetit. Katër dekadat e sundimit të tij u shënuan nga shtypja e çdo forme opozite, persekutimi i zërave kritikë përmes ekzekutimeve dhe dënimeve të rënda me burg, si dhe dëbimi masiv e internimi i familjeve të tyre në zona të izoluara rurale, ku jetonin nën mbikëqyrjen e rreptë të forcave të rendit dhe Sigurimit të Shtetit. Njëkohësisht, regjimi diktatorial u dallua për përdorimin e praktikave staliniste të eliminimit të bashkëpunëtorëve të ngushtë të tij, sa herë që ata shiheshin si rrezik për pushtetin e tij personal. Sistemi komunist në Shqipëri pësoi goditjen përfundimtare dhe hyri në fazën e rënies gjatë vitit 1989.