Mit apo e vërtetë? Pse perimet e ngrira mund të jenë më të shijshme dhe cilësore se ato të freskëtat

Ajo që në pamje të parë duket si zgjedhja më e mirë në raftet e marketeve, nuk rezulton gjithmonë e tillë në realitet. Një procedurë e thjeshtë konservimi mund të bëjë një ndryshim rrënjësor, veçanërisht në periudhat kur perimet nuk ndodhen në sezonin e tyre optimal. Kur ushqhemi, zakonisht kemi bindjen se produktet e freskëta janë gjithmonë më të shëndetshme dhe superiore ndaj atyre të ngrira. Megjithatë, ky perceptim nuk është domosdoshmërisht i saktë. Në sajë të teknikës së ngrirjes së shpejtë, disa lloje perimesh arrijnë të ruajnë më së mirë shijen dhe një pjesë të konsiderueshme të përbërësve të tyre ushqyes, sidomos jashtë sezoneve përkatëse. Perimet e ngrira nuk përbëjnë thjesht një alternativë praktike për ditët kur koha në dispozicion për treg është e limituar. Në rrethana të caktuara, ato dalin të jenë më të shijshme se produktet e freskëta që kanë kaluar ditë të tëra në tranzit dhe në raftet e ekspozuara të dyqaneve. Pse perimet e ngrira mund të jenë zgjedhje më e mirë? Kulturat bujqësore si bizelet, misri dhe karotat pësojnë transformime të menjëhershme pas vjeljes. Te disa prej tyre, sheqernat natyrore shndërrohen gradualisht në niseshte, duke ndikuar negativisht te ëmbëlsia dhe profilizimi i shijes. Për këtë arsye, bizelet e freskëta që kanë ndenjur për disa ditë në dyqan mund të mos e kenë aspak ëmbëlsinë e atyre të vjelura rishtazi. Gjatë procesit të ngrirjes industriale, perimet vilen në pikun e pjekurisë së tyre, kalojnë në një fazë të shkurtër blanshim dhe më pas ngrihen me shpejtësi në temperatura ekstreme të ulëta. Kjo metodë garanton ruajtjen e ngjyrës, shijes origjinale dhe cilësisë së përgjithshme. Ngrirja e menjëhershme prodhon kristale akulli shumë më të imëta, të cilat dëmtojnë minimalisht strukturën qelizore të perimeve. Përkundër kësaj, ngrirja e ngadaltë i shndërron ato në produkte më të buta dhe të mbushura me ujë pas shkrirjes. Bizelet – më të ëmbla kur ngrihen shpejt Bizelet e freskëta spikatin për shijen e tyre gjatë muajve të pranverës, por menjëherë pas shkëputjes nga bima, ato nisin të humbasin shpejt profilin e ëmbëlsisë karakteristike. Në kontrast me to, bizelet e ngrira përpunohen në kohë rekorde pas vjeljes, duke mbajtur të paprekur një pjesë të madhe të shijes dhe vlerave ushqyese. Një tjetër avantazh i rëndësishëm është se ato vijnë tashmë të pastruara dhe të gatshme për t'u përdorur në kuzhinë. Ato përshtaten në mënyrë të përkryer për përgatitjen e gjellërave, supave, rizotove dhe sallatave të ndryshme. Misri – zgjedhje praktike jashtë sezonit Misri i freskët i mbledhur në stinën e tij ka një shije krejtësisht unike. Megjithatë, përgjatë muajve të tjerë të vitit, varianti i ngrirë përfaqëson një alternativë mjaft cilësore. Krahas ruajtjes së shijes autentike, ky produkt kursen kohë të çmuar nga pastrimi dhe ndarja e kokrrave prej kallirit. Ai mund të integrohet lehtësisht në sallata, supa, tava tradicionale dhe receta të ndryshme me bazë perimesh. Spinaqi, brokoli dhe bishtajat Këto perime nuk kushtëzohen domosdoshmërisht të blihen të ngrira, por në këtë trajtë ato dëshmohen jashtëzakonisht praktike. Spinaqi i freskët mund të degradojë shpejt nëse nuk konsumohet brenda një harku të shkurtër kohor, ndërsa brokoli dhe bishtajat kërkojnë kushte tejet të kujdesshme ruajtjeje. Spinaqi i ngrirë është ideal për salca, lazanja dhe gatime që kërkojnë zierje. Ndërkaq, brokoli dhe bishtajat mund të shtohen direkt në supa, gjellë ose në pjata të pjekura në furrë. Gabimi më i zakonshëm gjatë përgatitjes Një nga shkeljet më të shpeshta gjatë gatimit është shkrirja e plotë e perimeve paraprakisht, edhe në rastet kur kjo nuk është e nevojshme. Gjatë procesit të shkrirjes, ato mund të lirojnë lëngje të tepërta dhe të humbasin strukturën e tyre origjinale. Për rrjedhojë, te shumica e recetave sugjerohet që ato të gatuhen drejtpërdrejt nga gjendja e ngrirë, duke ndjekur me kujdes udhëzimet e përcaktuara në paketim. A janë po aq ushqyese sa perimet e freskëta? Ngrirja krijon mundësinë e ruajtjes së një përqindjeje të lartë të lëndëve ushqyese, pavarësisht se procesi i blanshimit mund të ulë lehtësisht sasinë e disa vitaminave që janë të ndjeshme ndaj temperaturave të larta.