A ndikon vërtet kefiri në jetëgjatësi? Çfarë thonë ekspertët dhe shkenca

Kefiri është shndërruar në një nga produktet më të komentuara dhe të preferuara të kohëve të fundit, sidomos falë efekteve të tij të supozuara në mirëqenien e zorrëve, tretjen dhe imunitetin. Megjithatë, pikëpamja se kjo pije e fermentuar ka fuqinë të shtojë vite në jetën e njeriut kërkon më shumë sesa thjesht popullaritet në platformat digjitale; ajo kësaj radhe lyp mbështetjen e provave të mirëfillta shkencore. Sipas farmakologut italian Silvio Garattini, kefiri mbetet një ushqim tejet i shëndetshëm, por nuk duhet konsideruar në asnjë mënyrë si një “eliksir i jetëgjatësisë”. Pavarësisht se kërkimet vërtetojnë disa prej dobive të ushqimeve të fermentuara, faktet e deritanishme shkencore nuk mjaftojnë për të dëshmuar se kefiri ndikon drejtpërdrejt në zgjatjen e jetës së njeriut. Historia e kësaj pijeje e ka zanafillën në rajonin e Kaukazit, ku qumështi i nënshtrohej fermentimit tradicional për të siguruar ruajtjen e tij afatgjatë. Ky proces mbështetej te të ashtuquajturat “kokrra kefiri”, struktura komplekse që përmbajnë mikrobiomë të pasur me baktere dhe maja. Imazhi i kefirit si ushqim jetëgjatësie u nxit edhe nga vëzhgimet mbi popullatat kaukaziane gjatë shekullit XIX. Ndër hulumtuesit e parë që u kushtuan vëmendje këtij fenomeni ishte Ilya Ilyich Mechnikov, i cili e lidhi përdorimin e produkteve të fermentuara me jetëgjatësinë e banorëve të atyre anëve. Me kalimin e viteve, kefiri u shtri gjerësisht në tregjet perëndimore dhe, veçanërisht në vitet e fundit, është kthyer në një nga artikujt më të kërkuar ushqimorë. Ndryshe nga kosi tradicional, i cili zakonisht përgatitet përmes kulturave të përzgjedhura bakteriale, kefiri formohet nga një bashkësi mikrobiale mjaft e ndërlikuar. Bakteret e acidit laktik, ato të acidit acetik dhe lloje të ndryshme majash bashkëjetojnë harmonikisht brenda kokrrave të kefirit, duke metabolizuar laktozën gjatë fazës së fermentimit. Ky proces gjeneron acid laktik, dioksid karboni dhe sasi tejet minimale alkooli. Për követojë, pija fiton shijen e saj unike të thartë, lehtësisht të gazuar dhe me përmbajtje më të ulët laktoze krahasuar me qumështin e papërpunuar. Ndonëse kefiri shpesh cilësohet si një burim probiotik më i fuqishëm se kosi, krahasimi mes tyre nuk është gjithmonë kaq i thjeshtë. Një vlerësim i produkteve tregtare të fermentuara, ku u vunë përballë kefiri, kosi grek dhe skyri, dëshmoi se kefiri dhe kosi grek ruajnë nivele të larta të mikroorganizmave të gjallë. Në disa tregues specifikë, kosi grek shfaqi vlera më të larta, kurse skyri regjistroi përqendrime më të pakta të baktereve të gjalla. Kjo dëshmon se, pavarësisht se kefiri është një burim i shkëlqyer i kulturave të gjalla, ai nuk është domosdoshmërisht superior ndaj çdo produkti tjetër të fermentuar në treg. Rezultatet e deritanishme sugjerojnë se ushqimet e fermentuara ndihmojnë në mbarëvajtjen e mikrobiomës së zorrëve, përmirësojnë tretjen dhe mbështesin funksionimin e duhur të sistemit tretës. Megjithatë, prania e miliarda mikroorganizmave të gjallë nuk nënkupton se ato vendosen përgjithmonë në zorrë, e aq më pak se kefiri mbart veti shëruese apo terapeutike. Në fund të ditës, kefiri përbën një shtesë të shkëlqyer për një dietë të larmishme e të ekuilibruar, sidomos për personat që e tolerojnë mirë qumështin e fermentuar. Megjithatë, pretendimet se ai shërben si një ilaç kundër plakjes apo se shton vite në jetë tejkalojnë kufijtë e asaj që mbështetet aktualisht nga shkenca.