Kthesa pas tragjedisë në Pejë: A do të sjellë dorëheqja e Gazmend Hoxhës llogaridhënie të vërtetë politike në vend?

Largimi i Gazmend Hoxhës nga pozita e drejtorit të Përgjithshëm të Policisë së Kosovës, i ndodhur më 30 tetor 2026 pas vrasjes tronditëse të Arlinda Zekajt në Vitomiricë të Pejës, shënon një kthesë kyçe për strukturat e sigurisë, organet e drejtësisë dhe standardet e përgjegjësisë shtetërore në Republikën e Kosovës. Megjithatë, pesha e këtij vendimi nuk matet thjesht me shkarkimin apo largimin e një drejtuesi të lartë nga zyra. Pyetja kryesore që shtrohet është nëse ky akt do të shërbejë si gurthemel për një kulturë të mirëfilltë të llogaridhënies institucionale, apo nëse do të mbetet vetëm një lëvizje individuale e cila synon vetëm shuarjen e pakënaqësisë publike dhe shmangien e përgjegjësive më të gjëra. Ngjarja e rëndë me viktimë Arlinda Zekajn ka nxjerrë në pah një difekt shumë më skizofrenik sesa thjesht dështimin e një zyrtari të vetëm apo të një institucioni të izoluar: bëhet fjalë për çalimin e të gjithë mekanizmit që ka për detyrë të garantojë sigurinë e qytetarëve, e sidomos të grave që denoncojnë dhunën dhe kërkojnë ndihmë nga shteti. Në shkresën e tij drejtuar kryeministrit Albin Kurti, Gazmend Hoxha e argumentoi largimin e tij përmes ndjenjës së detyrimit institucional dhe moral pas vrasjes së Arlinda Zekajt. Ai vuri në dukje se përgjegjësia e një numri një në institucion nuk kufizohet vetëm tek veprimet e izoluara të vartësve, por shtrihet edhe mbi parimet e ligjshmërisë, profesionalizmit dhe integritetit të vetë organizatës që drejton. Në këtë optikë, largimi i tij duhet ndarë qartë nga një pranim i drejtpërdrejtë i fajësisë penale apo përgjegjësisë personale. Ai përfaqëson një marrësi të merituar të përgjegjësisë morale për mbarëvajtjen e institucionit. Ky kufi ndarës është tejet i domosdoshëm, sepse përgjegjësia morale e eprorit, masa disiplinore ndaj zyrtarëve dhe ajo penale për personat e involvuar janë fusha të ndryshme, të cilat kërkojnë trajtim përmes rrugëve ligjore përkatëse. Nuk dështoi vetëm Policia! Sipas të dhënave paraprake të dalja nga Inspektorati Policor i Kosovës, gjatë menaxhimit të rastit të Arlinda Zekajt janë vënë re lëshime skandaloze. Ndër të tjera, është konfirmuar zyrtarisht se: Mungonte dokumentimi i zbatimit të urdhrit të gjykatës për mbrojtjen e viktimës, i cili ishte lëshuar më 7 shtator. Një tjetër vendim i gjykatës i datës 16 tetor ishte vënë në jetë me gjashtë ditë vonesë. Komanda e policisë nuk kishte marrë parasysh kërkesën e hetuesve për të rivlerësuar situatën dhe për të shtuar masat mbrojtëse, çka përfshinte edhe vizita më të shpeshta të patrullave pranë banesës së viktimës. Këto konstatime, ende në fazën preliminare, kërkojnë hetime të thelluara dhe verifikim rigoroz! Megjithatë, ato shtrojnë një dilemë alarmante: si ka qenë e mundur që një qytetare, e cila i ishte drejtuar shtetit për mbrojtje, të lihej e pambrojtur përballë rrezikut mortal? Zgjidhja nuk mund të gjendet duke fajësuar vetëm një hallkë të vetme të zinxhirit! Policia, prokuroria, gjykatat dhe qendrat e shërbimeve sociale kanë fusha veprimi të ndara, por detyra të ndërvarura ngushtë. Kur këta mekanizma dështojnë të bashkëpunojnë dhe të reagojnë në kohë reale, pasojat shndërrohen në tragjedi njerëzore. Për këtë arsye, rasti i viktimës Zekaj duhet trajtuar si dështim i përbashkët sistemik, pa zvogëluar aspak përgjegjësinë individuale të çdo punonjësi që mund të ketë shkelur ligjin apo rregullat e shërbimit. Dorëheqja - një zinxhir i tërë përgjeshish Vetëm njëzet e katër orë para se Hoxha të dorëhiqej, Policia e Kosovës kishte marrë vendim për pezullimin nga detyra të 11 zyrtarëve policorë të lidhur me menaxhimin e këtij rasti. Paralelisht me ta, janë pezulluar nga detyra edhe kryeprokurorja e Prokurorisë Themelore në Pejë, Lumturije Vuçetaj, si dhe prokurorja që kishte ndjekur dosjen në fjalë, Arlinda.