Strategjia e opozitës: Pse Gërvalla dhe Sveçla janë vënë në shënjestër për të lëkundur pushtetin e Kurtit

Përpjekjet për të larguar nga pushteti Albin Kurtin dhe Donika Gërvallën nuk janë zhvilluar rishtazi. Ato datojnë qysh prej momentit kur ata morën drejtimin e vendit, të mbështetur nga një votë masive plebishitare e qytetarëve të Kosovës. Në udhëkryqin mes drejtësisë, sovranitetit dhe presioneve nga grupe të fuqishme, beteja kryesore e Kosovës vazhdon të mbetet vendosja e sundimit të ligjit dhe mbrojtja e institucioneve nga çdo ndikim i jashtëligjshëm. Për ta shndërruar Kosovën në një shtet funksional të së drejtës, nevojitet guxim dhe vendosmëri për ta rikthyer vendin në shinat kushtetuese dhe për t'ua shkëputur nga duart oligarkëve një shtet të kapur, i cili për vite me radhë është qeverisur përmes ndikimeve prapa skenave, interesave klienteliste dhe logjikës së forcës. Kërkesat aktuale të disa prej oligarkëve opozitarë për dorëheqjen e Donika Gërvallës dhe Xhelal Sveçlës nuk janë gjë tjetër veçse një dëshmi e qartë e krizës së thellë në të cilën ndodhet vetë opozita. Kosova ka nevojë urgjente për drejtësi të barabartë për secilin qytetar pa dallim, dhe jo për një drejtësi që instrumentalizohet për përfitime politike e oligarkike, të dirigjuara nga ata që e kanë gërryer vendin për 26 vjet me radhë, duke e shndërruar në një terren të përshtatshëm jo vetëm për pasurim personal, por edhe për t'i shërbyer agjendave të tjera. Megjithatë, rasti i Arlindës nuk duhet të shfrytëzohet asnjëherë si pretekst për kalkulime politike apo për sulme të ulëta kundër Qeverisë dhe kryeministrit Albin Kurti. Kjo qasje e kundërshtarëve politikë tashmë është e njohur dhe e lexueshme mirë nga elektorati. Për ata që kërkojnë me ngulm largimin e Donika Gërvallës, shtrohet pyetja se sa kohë ka ajo në krye të dikasterit përkatës dhe cilat janë gabimet konkrete që i atribuohen gjatë kësaj periudhe, për të cilat pretendohet se ajo duhet të lërë detyrën. Sipas bindjes së analistëve, presionet për shkarkimin e Donika Gërvallës dhe Albin Kurtit kanë qenë të pranishme edhe para ngjarjes tragjike të Arlindës. Për rrjedhojë, zhvillimet e tanishme duhet të analizohen brenda një konteksti më të gjerë të fërkimeve politike dhe përplasjes së interesave rreth drejtimit të vendit. Në krahun tjetër, Xhelal Sveçla, përmes udhëheqjes së sektorit të sigurisë, ka qenë pjesë kyçe e politikës qeveritare për shtrirjen e sovranitetit shtetëror dhe rivendosjen e rendit ligjor në veri dhe në mbarë territorin e Republikës së Kosovës. Mbrojtja e integritetit territorial dhe lufta e pakompromis kundër krimit të organizuar mbeten detyrime kushtetuese që kërkojnë profesionalizëm, përgjegjësi dhe zbatim të rreptë të ligjit. Edhe sikur Donika Gërvalla të tërhiqej vullnetarisht nga skena politike, kjo nuk do të nënkuptonte domosdoshmërisht epilogun e përplasjeve mes opozitës dhe Albin Kurtit. Ai vazhdon të mbetet objektivi kryesor i kundërshtarëve të tij politikë, pikërisht për shkak të qëndrimeve të tij të palëkundura lidhur me sovranitetin e shtetit dhe transformimit rrënjësor të mënyrës së qeverisjes. Këtu pikërisht ndahet kufiri i debatit të shëndoshë politik: nëse synohet rotacioni qeverisës përmes garës së lirë demokratike, kjo është pjesë normale e sistemit parlamentar; por nëse synohet dobësimi i strukturave shtetërore për të mbrojtur interesat e errëta të oligarkëve dhe klaneve politike, kjo përbën një rrezik real për shtetin dhe qytetarët. Frika nga largimi i Donika Gërvallës buron kryesisht prej atyre që tmerrohen nga procesi i konfiskimit të pasurive të paligjshme dhe nga zbardhja e plotë e përgjegjësive për vrasjet ende të pazbuluara të së kaluarës. Në fund të ditës, dorëheqja e zyrtarëve të lartë nuk mund të kërkohet vetëm përmes slloganeve dhe akuzave boshe politike, por ajo duhet të mbështetet në fakte të pakundërshtueshme, përgjegjësi institucionale dhe shkelje të dokumentuara.