Taktika e re e Ukrainës: Si depërtuan fshehurazi 15 kilometra prapa vijës së frontit rus

1. Operacioni „Veles”: Manovra nëntokësore prapa pozicioneve ruse Në bazë të një njoftimi të lëshuar nga Korpusi i Dytë i Gardës Kombëtare të Ukrainës, i njohur ndryshe si „Khartia”, ushtarët ukrainas kanë përshkuar mbi 15 kilometra përmes rrjetit të infrastrukturës nëntokësore, me qëllim që të dalin në shpinë të pozicioneve ruse pranë Kupjanskut, brenda rajonit të Harkivit. Ky operacion manovrues, i pagëzuar me emrin „Veles”, sipas njoftimeve nga Kievi, ishte i sinkronizuar me ofensiva në sipërfaqe dhe me përdorimin strategjik të mjeteve fluturuese pa pilot, përkatësisht dronëve. Burimet e njëjta bëjnë me dije se trupat ruse u vunë nën goditje nga dy krahë të ndryshëm, duke u dhënë mundësi forcave ukrainase që të shtojnë presionin mbi pikat mbrojtëse dhe linjat e komunikimit të armikut. Autoritetet ushtarake ukrainase bënë të ditur se korridori nëntokësor ishte i pajisur plotësisht me mjete komunikimi, sisteme orientimi dhe mbështetje logjistike. Pjesëtarët e njësive që morën pjesë në këtë aksion, sipas deklaratave zyrtare, kaluan përmes një faze të gjatë përgatitjeje fizike dhe psikologjike për të përballuar lëvizjen dhe qëndrimin afatgjatë në ambiente të mbyllura e të ngushta. Komandanti i korpusit, gjeneral brigade Ihor Obolenski, theksoi se trupat ukrainase kishin analizuar me kujdes taktikat e mëparshme ruse të lëvizjes në hapësira nëntokësore, duke përshtatur elemente kyçe të kësaj përvoje për nevojat e operacionit të tyre. Sipas palës ukrainase, gjatë këtij operacioni u neutralizuan mbi 100 ushtarë rusë, ndërsa më shumë se 30 të tjerë ranë robër lufte. Megjithatë, duhet theksuar se këto shifra pasqyrojnë vetëm pretendimet e autoriteteve ukrainase dhe nuk mund të konfirmohen në rrugë të pavarura pa pasur verifikime shtesë nga terreni. Raportimet shtojnë se synimi kryesor i këtij aksioni ishte sigurimi i qasjeve strategjike prapa linjave ruse afër Kupjanskut dhe përgatitja e terrenit për hapa të tjerë ushtarakë në rajonin e Harkivit. 2. Analiza ushtarake: Mbijetesa përmes përshtatjes taktike Operacioni „Veles”, në rast se faktet kryesore të raportuara marrin konfirmimin zyrtar, përbën një dëshmi të qartë të shkallës së lartë të përshtatjes taktike në kushtet e luftës bashkëkohore. Ngjarja dëshmon se mbijetesa e një trupe ushtarake nuk varet thjesht nga numri i efektivëve, sasia e armatimit apo fuqia e zjarrit, por kërkon aftësi të shpejtë për të ndryshuar metodat e luftimit, për të shfrytëzuar tiparet e terrenit dhe për t'iu shmangur zbulimit nga ana e kundërshtarit. Në një fushëbetejë ku prania e dronëve, sensorëve të ndryshëm, zbulimit nga ajri dhe goditjeve me precizion e bën jashtëzakonisht të vështirë çdo lëvizje të hapur të trupave, infrastruktura nëntokësore mund të shërbejë si një mundësi e artë për mbrojtje, zhvendosje dhe ruajtje të kapaciteteve luftarake. Nga ana tjetër, kjo qasje mbart rreziqe serioze strukturore, sfida në ajrosje, probleme me komunikimin dhe rrezikun e bllokimit total. Mësimi më i rëndësishëm që nxirret është se lufta moderne kërkon evolucion të vazhdueshëm taktik dhe jo mbështetje të verbër te një doktrinë e vetme luftimi. 3. Befasia taktike dhe shfrytëzimi i terrenit Një prej komponentëve më vendimtarë të këtij operacioni mbetet shfrytëzimi i një hapësire që forcat armike me gjasë nuk e kishin marrë kurrë në konsideratë si drejtim të mundshëm të sulmit. Në doktrinën ushtarake, befasia taktike synon pikërisht paralizimin e aftësisë së kundërshtarit për të parashikuar skenarët dhe për të reaguar në kohën e duhur. Terreni luftarak nuk përfshin vetëm sipërfaqen e zakonshme të tokës, por shtrihet edhe te zonat urbane, ndërtesat e ndryshme, tunelet dhe veprat e tjera të ndërtuara nga njeriu. Në varësi të rrethanave, këto hapësira mund të shfrytëzohen për strehim, manovra apo mbështetje logjistike. Gjithsesi, përdorimi i tyre kërkon njohuri të thelluara të gjendjes fizike të objekteve, disiplinim të rreptë, bashkërendim të mirëfilltë dhe llogaritje të saktë të rreziqeve.