Paralelet e dyshimta: Si u ndërlidh filozofia e Aleksander Duginit me protestat e ashtuquajtura studentore në Shqipëri

Pak ditë më parë, ideologu rus dhe një nga figurat e afërta me Kremlinin, Aleksander Dugin, bëri një deklaratë që ngriti alarmin për ngjashmëritë e çuditshme mes lëvizjeve antigeveritare në Shqipëri dhe përpjekjeve për të penguar rrugëtimin e vendit drejt Bashkimit Evropian. Ky zhvillim nuk është rastësor; protestat që nisën gjatë periudhës së Kampionatit Botëror nuk kishin si shkas fillestar dhunimin e një individi nga siguria private – ngjarje kjo tashmë e dënuar nga organet e drejtësisë. Tensioni u ndez realisht pas deklaratës së ambasadores greke, e cila e cilësoi zonën si "tokë greke" dhe paralajmëroi bllokimin e integrimit evropian të Shqipërisë nëse "dëmtohen minoritarët". Linja e njëjtë retorike u mbështet edhe nga opozita greke përmes figurës së Tsipras dhe disa mediave helene. Papritur, nisi e ashtuquajtura lëvizje e "Flamingos" me tubime antiqeveritare që mbanin parulla si "Shqipëria nuk është në shitje", "Rama në burg, Berisha në burg", duke u munduar të paraqiteshin si revoltë kundër korrupsionit. Në këto protesta u panë herë pas here edhe aktivistë të Vetëvendosjes nga Kosova, përfaqësues të krahut të majtë të drejtuar nga zoti Qorri, liderë të partive të vogla me prapashtesën "aj", si dhe elementë nga diaspora të shkëputur plotësisht nga realiteti aktual i Shqipërisë, të cilët ende mendonin se vendi ndodhej në kushtet e 36 viteve më parë. Pavarësisht kësaj, bie në sy një paradoks i madh mes stabilitetit ekonomik, financiar e social të Shqipërisë dhe parullave të ngritura gjatë 147 ditëve të protestave – thirrje që dëshmonin ose një injorancë të thellë, ose një skenar të prodhuar nga aktorë që nuk ia duan të mirën vendit. Ndër parullat më surreale ishin "Shqipëria e Re", "Të bëjmë revolucion", "Të ndryshohet sistemi", të shoqëruara me fyerje dhe akuza për korrupsion masiv dhe administratë të korruptuar. Këto thirrje radikale dhe majtiste, që kërkojnë përmbysjen e një demokracie perendimore funksionale që bazohet te vota e lirë dhe zgjedhjet, tregojnë qartë për një përpjekje të orkestruar për të përçarë shoqërinë shqiptare dhe për të sabotuar integrimin. Është domethënëse se kjo valë protestash u intensifikua pikërisht në momentin kur institucionet evropiane po vlerësonin përmirësimet e ndjeshme ekonomike, financiare dhe të lirive demokratike në vend. Edhe pse qeveria u bëri thirrje të përsëritura për dialog dhe transparencë, sidomos deri në muajin tetor kur protestat ruajtën një profil më të qetë, pjesëmarrësit refuzuan çdo tryezë bisedimesh, çka dëshmon se pas tyre fshihej dora e përhershme e manipulatorëve që prej dekadash i kanë shkaktuar plagë shoqërisë shqiptare, të ndihmuar nga disa krerë partish minore. Më shqetësuese ishin gjithashtu përpjekjet e një force politike nga Kosova që drejton qeverisjen atje, e cila u mundua ta ashpërsonte situatën duke valëvitur flamujt e UÇK-së në një protestë që s'kishte asnjë lidhje me të, duke rrezikuar kështu zhvlerësimin e luftës çlirimtare. Këto lëvizje përforcuan dyshimet se fqinjët rajonalë po shfrytëzojnë protestuesit dhe liderët e opozitës shqiptare, të frustruar nga qëndrimi i gjatë në opozitë. Megjithatë, dirigjenti kryesor i këtyre turbulencave mbetet një figurë e shpallur 'non grata', e cila pavarësisht se është e pandehur dhe përballet me një proces penal të zvarritur, vazhdon të mbajë imunitetin.