Nga dashuria për ushqimin te refuzimi i papritur: Pse ndryshojnë shijet e fëmijëve rreth moshës 2-vjeçare?

A ju ka ndodhur që fëmija juaj të ketë shijuar me kënaqësi fasulet apo bizelet javën e kaluar, ndërsa sot t'i refuzojë me vendosmëri duke thënë thjesht “nuk më pëlqen“? Sipas ekspertëve të organizatës gjermane të shëndetit “Netzwerk Gesund ins Leben“, nënat dhe baballarët nuk kanë arsye për t'u alarmuar nga ky ndryshim i papritur. Kjo sjellje përzgjedhëse ndaj ushqimit, që shpesh shtyn prindërit t'i shohin të vegjlit e tyre si “nazeli“, zakonisht bën autoren e parë rreth moshës 2-vjeçare. Deri në këtë fazë, shumica e vogëlushëve tregohen mjaft të hapur ndaj shijeve të reja, eksperimentojnë me ushqime të panjohura dhe pranojnë me dëshirë çdo gjë që gjendet në pjatat e të rriturve. Megjithatë, pas këtij momenti jetësor, shpesh nis një periudhë ku menuja e tyre ngushtohet drastikisht në vetëm pak ushqime të preferuara, si për shembull makarona pa salcë, banane apo bukëza të kripura. Edhe pse mund t'i nxisni të provojnë gjëra të reja, përgjigja e tyre e prerë mbetet refuzimi. Sipas organizatës shëndetësore, ky reagim mund të shkaktohet nga faktorë të ndryshëm. Ndonjëherë bëhet fjalë vërtet për një shije të panjohur ose për një teksturë ushqimore që fëmija e ka të vështirë ta pranojë. Nga ana tjetër, kjo sjellje mund të reflektojë edhe dëshirën e tyre në rritje për të shfaqur pavarësinë, një dukuri krejtësisht normale për këtë moshë. Organizata thekson se prindërit nuk duhet të shqetësohen se i vogli nuk po ushqehet mjaftueshëm apo se po i mungojnë lëndët ushqyese. “Nëse fëmija juaj refuzon disa ushqime për njëfarë kohe, ai do të ngopet me ushqime të tjera,“ sugjerojnë ekspertët. Prindërit duhet të kenë besim se në planin afatgjatë, kureshtja natyrore, njohja graduale me ushqimet e reja dhe kënaqësia e të ngrënit do të mbizotërojnë sërish. Kjo fazë e të qenit tekanjoz kalon vetvetiu. Megjithatë, prindërit mund të ndihmojnë duke nxitur pasionin për ushqimin përmes mënyrave të ndryshme të gatimit. Për shembull, nëse specat e gatuar nuk preferohen më, fëmijët mund të priren t'i konsumojnë nëse u ofrohen të pagatuar. Po kështu, të vegjëlve duhet t'u lejohet të eksplorojnë ushqimin me të gjitha shqisat: duke e prekur, nuhatur dhe vëzhguar. Një rol kyç luan edhe shembulli që vetë prindërit dhe kujdestarët japin përmes zakoneve të tyre të të ushqyerit. Nëse ju i shijoni me dëshirë ushqime të caktuara, do të vini re se edhe fëmijët do të jenë shumë më të gatshëm t'i provojnë ato. Ekspertët këshillojnë të shmangni çdo lloj marifeti, detyrimi apo përpjekjeje me ngulm për t'i bindur, pasi këto metoda rrallë japin rezultat dhe mund ta përkeqësojnë edhe më shumë situatën. “Fëmija vendos vetë se çfarë dëshiron të provojë,“ nënvizon organizata, duke apeluar për durim, qetësi dhe pranim. Megjithatë, ka raste kur kjo sjellje përzgjedhëse kërkon vëmendje dhe mund të bëhet shqetësuese. Ndër shenjat paralajmëruese përfshihen refuzimi i plotë i ushqimeve të ngurta, mungesa e dukshme e shenjave të urisë, tendencat për të vjellë ose mbytja gjatë procesit të të ngrënit, si dhe humbja e ndjeshme në peshë. Nëse kjo fazë e ushqimit të kufizuar vazhdon për javë apo muaj me radhë dhe bëhet shkak për shfaqjen e shenjave të mungesës së lëndëve ushqyese, prindërit këshillohen të konsultohen menjëherë me një pediatër.