Rrëfimi rrëqethës i Mikel Merinos: Si më shpëtoi jetën ndryshimi i vendit në autobus gjatë atentatit në Dortmund

Mesfushori i Arsenalit, Mikel Merino, ka sjellë në vëmendje një nga periudhat më të errëta dhe të frikshme të ekzistencës së tij, duke zbuluar se një vendim i çastit për të ndryshuar ulëse në bordin e autobusit të Borussia Dortmundit mund t'i ketë dhuruar jetën në vitin 2017. Në moshën 20-vjeçare, futbollisti spanjoll ndodhej në automjetin e skuadrës që po i drejtohej stadiumit përballë Monacos në kuadër të çerekfinaleve të Ligës së Kampionëve, kur tre mjete shpërthyese të improvizuara, të mbushura me kunja metalike dhe të pozicionuara përgjatë itinerarit, u aktivizuan pikërisht në çakalimin e mjetit. Një fragment i konsiderueshëm metali depërtoi drejtpërdrejt në mbështetësen e sediljes ku Merino zakonisht preferonte të ulej. Megjithatë, një ndjesi shtrëngimi në zonën e këmbëve e kishte shtyrë atë të zgjidhte një pozicion tjetër për atë udhëtim. "Ulëset përpara ofronin mundësi shtrirjeje, ndaj u vendosa aty. Ky veprim mund të ketë qenë vendimtar për mbijetesën time. Ndihem sikur kam një engjëll mbrojtës mbi supe dhe jam pafundësisht mirënjohës që jam gjallë", ka përcjellë lojtari përmes një rrëfimi të gjatë. Athleti ka evokuar skenat kaotike të atij çasti, të shoqëruara nga krismat e forta, tymi mbytës, prania e gjakut në dysheme dhe britmat e dëshpëruara të të pranishmëve. Menjëherë pas ngjarjes, ai u drejtua drejt spitalit për të qëndruar pranë shokut të skuadrës, Marc Bartra, i cili kishte pësuar një frakturë në kyçin e dorës dhe po i nënshtrohej ndërhyrjes kirurgjikale. Autori i sulmit, Sergei Wenergold, mori përgjegjësinë dhe u dënua me burgim në vitin 2018. Pavarësisht tronditjes, sfida kundër Monacos u zhvillua vetëm njëzet e katër orë më vonë. Merino ka pranuar gjithashtu se këtë ngjarje traumatike e shfrytëzoi si burim mental force gjatë fazës së mundimshme të rikuperimit nga një frakturë stresi në këmbën e djathtë, e pësuar gjatë muajit shkurt. Edhe pse parashikimet mjekësore flisnin për gjashtë muaj mungesë, Kupa e Botës me përfaqësuesen e Spanjës ishte vetëm katër muaj larg. "Kur ia komunikova bashkëshortes sime, Lolës, u dorëzova emocionalisht. Truri im e kishte përpunuar realitetin, por shpirti kishte nevojë ta dëgjonte me zë të lartë", u shpreh ai. I vendosur për të mos hequr dorë nga ëndrra e tij botërore, mesfushori pranoi vendosjen e dy vidave metalike në gjymtyrë për të siguruar stabilitetin e duhur. Gjatë kësaj periudhe, ai pati edhe përplasje verbale me trajnerin e Arsenalit, Mikel Arteta, si dhe me stafin mjekësor, në përpjekje për të përshpejtuar rikthimin në fushë. Ai u aktivizua për 30 minuta ndaj Crystal Palace më 24 maj, një ditë e vetme para se selektori Luis de la Fuente të zbardhte listën e lojtarëve të ftuar për kompeticionin global. "Pa asnjë minutë lojë në katër muaj, si mund të prisje të ishe në atë listë?", theksoi ai, duke reflektuar mbi pikpyetjet e mëdha që kishte në atë kohë. Në fund, emri i tij figuroi mes të përzgjedhurve, duke kurorëzuar një kthim sensacional nga frika e humbjes së turneut te triumfi dhe ngritja e trofeut madhështor me fanellën e Spanjës pak muaj më vonë.