Sekreti i Interit: Si të jesh efikas pa dribluar

Interi ka dëshmuar se arti i shënimit të golave nuk varet domosdoshmërisht nga aksionet individuale apo driblimet e shumta në fushë. Edhe pse zikaltrit mbajnë primatin negativ si skuadra me numrin më të vogël të driblimeve në të gjithë kampionatin – një filozofi loje që përkon me vitet e kaluara – ata kryesojnë bindshëm listën e golashënuesve me 15 realizime në vetëm pesë sfidat e para. Ky bilanc përfshin katër gola kundër Monzës, një ndaj Cagliarit, tre ndaj Napolit, pesë ndaj Udineses dhe dy ndaj Romës. Për ironi të fatit, verdhekuqtë e Romës, së bashku me Comon, renditen në krye të skuadrave që provojnë më shumë situata një-kundër-një. Të dhënat e publikuara nga “Gradient Sports”, agjenci e specializuar në statistikën e futbollit, hedh dritë mbi këtë fenomen përmes një analize të detajuar të dueleve individuale në raport me minutat e lojës. Gjatë kësaj periudhe, Interi ka ndërmarrë 37 tentativa për driblim, por ka realizuar me sukses vetëm 14 prej tyre, duke lënë pas vetëm Venezian dhe Bolognan. Për krahasim, mesfushori i Frosinones, Giorgi Kvernadze, udhëheq listën individuale me 24 driblime të sakta, shifër kjo që i afrohet dyfishit të totalit të gjithë skuadrës milaneze. Megjithatë, renditja flet ndryshe: zikaltrit numërojnë 13 pikë dhe ndajnë kreun me Lazion dhe Romën, ndërkohë që Frosinone ende nuk ka regjistruar asnjë pikë. Një tjetër tregues kyç është koha e posedimit të topit nga lojtarët e Interit në pesë ndeshjet hapëse, e cila kap shifrën prej 191 minutash, më e larta në kampionat. Lautaro Martinez me shokë lënë pas Milanin (185’), Comon (182’) dhe Romën (171’), ndërsa Lazio mbyll këtë renditje me vetëm 113 minuta posedim. Kjo statistikë konfirmon qartë qasjen taktike të ndjekur nga trajneri Chivu – duke ndjekur gjurmët e Inzaghit – i cili e bazon lojën te kontrolli absolut i topit, duke ruajtur një mesatare posedimi që shpesh prek kuotën e 60 për qind në çdo ndeshje. Në këtë kontekst, dribluesi më efikas te zikaltrit mbetet Andy Diouf, një profil mesfushori i përshtatur rishtazi si anësor. Rruga e tij taktike mbetet mjaft interesante: për Zidanin ai mund të aktivizohet si mbrojtës i majtë, te Lens ka mbuluar rolin e mesfushorit, kurse te Interi vepron si një lojtar krahu me detyra të gjithanshme. Paparashikueshmëria e tij në krah i siguron trajnerit Chivu një armë shtesë. Megjithatë, faktet flasin vetë: Interit nuk i duhen numra të lartë driblimesh për të gjetur rrjetën, pasi forca e tyre qëndron tek efikasiteti dhe zotërimi i rrjedhës së lojës.