Prapaskenat e Dhomave të Specializuara: Fitoret e rreme politike dhe loja e pushtetit në Prishtinë

Dënimi i katër ish-krerëve të UÇK-së, Hashim Thaçi, Kadri Veseli, Jakup Krasniqi dhe Rexhep Selimi, i shpallur më 16 shtator, u precedua nga një protestë masive në sheshet e Prishtinës më 12 shtator. Kjo tubim u interpretua nga disa si një përpjekje për të ushtruar presion mbi gjykatën, ndonëse vendimi nuk ishte shpallur ende. Sipas parimit antik se tejkalimi i së drejtës shpesh prodhon efektin e kundërt, masa e caktuar prej 81 vitesh burg në total për të pandehurit u konsiderua jashtëzakonisht e ashpër dhe disproporcionale. Megjithatë, vendimmarrja gjyqësore mbetet jashtë ndikimit të protestave dhe politikës, duke sjellë kënaqësi te trupi gjykues, prokurorët, hetuesit dhe dëshmitarët e akuzës. Në kontrast, politikanët e Partisë Demokratike të Kosovës (PDK) dhe Aleancës për Ardhmërinë e Kosovës (AAK) shfaqën pakënaqësi ndaj vendimit të Hagës, duke organizuar protesta trejavore në kryeqytet. Protestat u shoqëruan me tensione, thirrje ekstreme dhe akuza për tentativë presioni ndaj institucioneve, para se këto dy subjekte të ndryshonin qasje duke iniciuar ndryshimin e ligjit për kompetencat e Dhomave të Specializuara. Ky projektligj shërbeu si mjet presioni ndaj mazhorancës, përfshirë Lëvizjen Vetëvendosje, Nismën “Guxo” dhe qeverinë e udhëhequr nga kryeministri Albin Kurti. Pasi u sigurua konsensusi politik për çështjen e presidentit të vendit, ligji u votua dhe u miratua, duke u paraqitur nga opozita si një sukses i madh politik. Megjithatë, kjo fitore u krahasua me një triumf pirrik, pasi ligji menjëherë u përball me rezistencën e Bashkimit Evropian, duke rrezikuar të shpallet në kundërshtim me Kushtetutën dhe detyrimet ndërkombëtare të Kosovës. Pavarësisht kësaj, udhëheqësit e PDK-së dhe AAK-së duket se arritën qëllimin e tyre parësor: të dëshmonin imponimin ndaj kryeministrit Albin Kurti dhe të ushqenin egon e elektoratit të tyre. Nga ana tjetër, kryeministri Kurti doli si fituesi më i madh strategjik i kësaj përplasjeje, duke arritur të sigurojë konsolidimin e institucioneve përmes votës së vetë opozitës.