Faktorët e fshehtë që ulin dëshirën seksuale te gratë dhe e vërteta shkencore rreth mungesës së seksit

Për shumë gra, shëndeti intim mbetet ende një temë tabu, ku shqetësimet si dhimbja gjatë afërsisë, thatësia vaginale, rënia e libidos, ndryshimet pas lindjes apo problemet me kontrollin e urinës pranohen gabimisht si sfida të përditshme me të cilat duhet bashkëjetuar detyrimisht. Megjithatë, ekspertët theksojnë se shumica e këtyre komplikimeve mund të analizohen dhe të trajtohen me sukses të plotë. Të dhënat nga Mayo Clinic tregojnë se reagimi seksual te gjinia femërore udhëhiqet nga një ndërthurje e ndërlikuar e elementeve fizike, hormonale, emocionale dhe të dinamikës në çift. Çrregullimet në secilën prej këtyre fushave mund të refuzohen negativisht te dëshira, aftësia për eksitim, arritja e orgazmës apo rehatia e përgjithshme gjatë marrëdhënieve. Thatësia vaginale nuk duhet trajtuar si një dhimbje e pashmangshme, pasi ajo shfaqet shpesh gjatë perimenopauzës dhe menopauzës, por nuk përjashtohet as në muajt pas lindjes apo gjatë periudhës së ushqyerjes me gji. Pakësimi i niveleve të estrogjenit sjell hollim të mukozës, humbje të elasticitetit dhe mungesë lubrifikimi, duke shkaktuar djegie, irritim dhe dhimbje gjatë kontaktit intim. Përveç ndryshimeve hormonale, barnat e caktuara, posaçërisht disa lloje antidepresivësh, mund të ndikojnë te lubrifikimi dhe dëshira seksuale. Ndërkohë, institucioni britanik NHS përfshin në këtë listë edhe ushqyerjen me gji, menopauzën dhe terapitë e ndryshme kundër kancerit si shkaktarë të mundshëm. Përdorimi i lubrifikantëve me bazë uji dhe hidratuesve vaginalë mund të sjellë lehtësim, ndërsa te gratë në peri- ose postmenopauzë mund të merret në konsideratë estrogjeni vaginal, gjithmonë pas një kontrolli të detajuar mjekësor. Sa i takon periudhës pas lindjes, ideja se vagina pëson një zgjerim të përhershëm është një thjeshtëzim i gabuar. Shtatzënia dhe sjellja në jetë e fëmijës përmes rrugëve natyrale mund të shkaktojnë dobësim të muskujve dhe indeve të dyshemesë pelvike, të cilat shërbejnë si mbështetëse për mitrën, fshikëzën, vaginën dhe rektumin. Në raste të caktuara, kjo mund të çojë në prolaps të organeve pelvike, ku strukturat anatomike zbresin drejt kanalit vaginal. Kjo dukuri shoqërohet shpesh me ndjesi rëndese në legen, rrjedhje të pavullnetshme të urinës, vështirësi në zbrazjen e fshikëzës apo zorrëve, si dhe shqetësime gjatë marrëdhënieve intime. Sipas Kolegjit Amerikan të Gjinekologëve dhe Obstetërve, shtatzënia dhe lindja mbeten faktorë kyçë në dobësimin e kësaj zone. Këto vështirësi nuk duhet të pranohen si pasojë e pashmangshme e amësisë. Ushtrimet e fizioterapisë për dyshemenë pelvike, modifikimet në stilin e jetesës dhe ndërhyrjet e tjera mjekësore mund të zbutin ndjeshëm simptomat dhe të kthejnë cilësinë e jetës intime. Libidoja mbetet një mekanizëm i ndryshueshëm gjatë gjithë jetës dhe nuk varet vetëm nga një hormon i vetëm. Ajo mund të pësojë rënie për shkak të ngarkesës emocionale, ankthit, pagjumësisë, depresionit, konflikteve në çift, dhimbjeve gjatë aktit, thatësisë, shtatzënisë, menopauzës, sëmundjeve kronike apo barnave të ndryshme. Lodhja kronike gjithashtu luan një rol determinues, ndaj përmirësimi i cilësisë së gjumit dhe menaxhimi i stresit mund të ndihmojnë në rikthimin e dëshirës seksuale. Së fundmi, lidhur me mitin e përhapur se abstinenca e zgjatur dëmton organizmin, shkenca konfirmon se nuk ekziston një afat kohor i përcaktuar mjekësor që përcakton se një njeri ka qëndruar “tepër gjatë pa seks”, dhe nuk ka prova të forta se mungesa e marrëdhënieve seksuale përbën dëm për shëndetin fizik.