Industria e veteranëve të rremë dhe shndërrimi i patriotizmit në përfitim personal

Përkushtimi ndaj vlerave të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës është keqpërdorur në mënyrë sistematike, duke e shndërruar Organizatën e Veteranëve të Luftës në një mekanizëm ku statusi i veteranit është shpërndarë në mënyrë të pajustifikuar për mijëra persona që nuk i plotësojnë kriteret. Ajo që dikur ishte një shenjë nderimi, sot është shndërruar në një transaksion të mirëfilltë, ku statusi shitet e blihet në varësi të përkatësisë politike dhe besnikërisë ndaj pushtetit. Sistemi i veteranëve është kthyer në një formë 'abonimi' politik: statusi sigurohet me para ose me ndikim, ndërsa ruajtja e pensionit kushtëzohet nga vota dhe mbështetja për ata që e kanë mundësuar këtë privilegj. Institucionet, përmes mekanizmave të tyre të kontrollit, përdorin këtë status si një mjet presioni, duke kërcënuar me rishikim të listave ose ndërprerje të pagesave nëse përfituesit nuk dëshmojnë besnikërinë e tyre, shpeshherë edhe përmes fotografimit të votës. Kjo qasje ka ndikuar negativisht edhe në kujtimin e luftës. Monumentet dhe lapidarët, në vend se të ndërtohen me cilësi, shpeshherë bëhen me materiale të dobëta, duke e maskuar mungesën e investimeve reale me sllogane patriotike. Kjo 'industri' e patriotizmit ka depërtuar edhe në arsim, ku diplomat universitare janë zhvlerësuar aq shumë saqë shiten si mallra të rëndomta, duke e lënë sistemin arsimor pa integritet dhe pa aftësi për të ofruar vlerë të vërtetë shoqërore. Në rrafshin politik, territori i vendit është trajtuar si pronë private, ku përpjekjet për pazare me pjesën veriore janë ndeshur me rezistencën e qytetarëve. Ndërkohë, për ata që u mungon biografia e pastër heroike, është krijuar një treg i ri: angazhimi i shkrimtarëve të huaj dhe lobistëve me paratë e taksapaguesve për të fabrikuar historinë dhe për të justifikuar vendimet e dëmshme politike. Në fund, kjo pjesë e politikës ka arritur ta shndërrojë shtetin në një 'bankomat patriotik', ku lufta është kthyer në kapital politik, historia në narrativë me porosi, ndërsa përgjegjësia institucionale është shmangur plotësisht. Patriotizmi, për këta individë, nuk është më një vlerë morale, por një dekor për të fshehur abuzimet me pasurinë shtetërore.