Prapaskenat e rrezikshme: Dita kur u tentua eliminimi i Presidentit Rugova

Mëngjesi i asaj dite nisi me një incident në hyrje të Prishtinës. Ndërsa kalonim urën, nga krahu i kundërt i rrugës që vinte nga Mitrovica, papritur u shfaq një kamion betoni që lëvizte me një shpejtësi marramendëse. Automjeti ynë i blinduar, i rëndë pothuajse sa një tank, devijoi me forcë drejt majtas, ndërsa ndikimi i frenimit më la dhimbje në brinjë. Sapo zbrita nga makina, një urdhër i prerë më ktheu sërish brenda dhe u nisëm me shpejtësi prej 160 kilometrash në orë. Menjëherë nisën të qarkullonin thashethemet se bëhej fjalë për një tentativë atentati ndaj Presidentit Ibrahim Rugova, por xhipi i tij i blinduar kishte arritur t'i shmangej përplasjes fatale. Kjo ishte vetëm surpriza e parë e një serie ngjarjesh dramatike. Gjatë fushatave zgjedhore, nisja në terren ngjasonte me përgatitjet për një operacion ushtarak. Nga selia e Lidhjes Demokratike të Kosovës (LDK), i pari nisej njësiti special antiterror me emblema amerikane, ku brenda ndodhej një nga anëtarët e kryesisë. Menjëherë pas tyre vinte policia gjermane me automjetin e tyre të blinduar, në të cilin ndodhej Nekibe Kelmendi — gruaja e cila, pavarësisht se regjimi serb i kishte pushkatuar burrin dhe dy djemtë, vazhdonte të ishte shënjestër e kërcënimeve nga grupet e organizuara kriminale. Ndonëse Presidenti Rugova dhe udhëheqja e LDK-së gëzonin nivelin më të lartë të sigurisë në Evropë, ata sërish u bënë cak i disa sulmeve dhe atentateve të mirëorganizuara. Nga selia e LDK-së më dërgonin rregullisht te rezidenca e Rugovës, prej nga nisnim lëvizjet pas eskortës kryesore. Rregulli i pozicionimit ndryshonte vazhdimisht: një ditë xhipi i presidentit ishte para nesh, ndërsa herën tjetër automjeti ku ndodhesha unë udhëhiqte kolonën. Me treguar daljen nga korridori i presidencës direkt në automjet, atmosfera ishte tejet e tensionuar. Përjashtuar veten time, thuajse të gjithë personat e tjerë në makinë mbanin armë të llojeve të ndryshme, ku arma më e përhapur ishte pistoleta-mitraloz izraelite 'Uzi'. Lëviznim nëpër rrugë me shpejtësi marramendëse dhe, siç thoshte dikur gjyshja ime, çdo ditë na dilte ndonjë e papritur. Në Deçan, gjatë ceremonisë së zbulimit të shtatores së heroit Salih Çeku, grupe të paidentifikuara provokuan eskortën, por u shpërndanë me shpejtësi sapo panë praninë e trupave të KFOR-it. Në një rast tjetër, në Klinë, u dëgjuan të shtëna armësh nga turma, ndërsa shpesh na dilnin përpara pengesa të stisura artificialisht në trafik. Sa i përket Skenderajit, pyetja se pse nuk u vizitua kurrë gjen përgjigje te mesazhet kërcënuese që kishin mbërritur se do të na prisnin me armë të rënda antiajrore.