Zbardhet vendimi i Supremes: Konfirmohet dënimi me burg për pronarin e klubit të natës të përfshirë në trafikim dhe prostitucion

Gjykata Supreme e Kosovës ka vulosur dënimin e formës së prerë ndaj Dodë Ricës, pronarit të lokalit të natës “Cyborg Club-Strip” (i njohur gjithashtu si “Shqiponja Club”). Ai ishte shpallur fajtor në korrik të vitit 2025 nga Gjykata Themelore në Prishtinë për vepra të rënda penale, përfshirë trafikimin me njerëz, detyrimin në prostitucion dhe vënien në dispozicion të lokaleve për këtë qëllim, ndërsa bashkëpjesëmarrësja e tij, Ana Gjoshi, vazhdon të jetë në arrati. Trupi gjykues i shkallës së parë, i përbërë nga Gent Beka, Ilir Foniqi dhe Avni Syla, kishte caktuar ndaj Ricës një dënim unik prej 5 vitesh e 6 muaj burgim – ku do t'i llogaritet koha e kaluar në paraburgim – si dhe një gjobë prej 3 mijë eurosh, me kushtin që në rast mospagimi kjo gjobë të shndërrohet në burgim, ku një ditë heqje lirie llogaritet me 20 euro. Po ashtu, atij i është ndaluar ushtrimi i veprimtarisë biznesore të lokalit për një periudhë pesëvjeçare, krahas detyrimit për të paguar 150 euro në emër të paushallit gjyqësor dhe 50 euro për fondin e kompensimit të viktimave. Duke mos u pajtuar me këtë vendim, mbrojtja e të dënuarit e dërgoi rastin në instancën më të lartë të vendit. Në kërkesën për mbrojtje të ligjshmërisë, avokati Haxhi Millaku kontestoi ligjshmërinë e seancave të mundësisë hetuese të veçantë, ku ishin marrë në pyetje viktimat, me pretendimin se vetë Dodë Rica nuk kishte qenë i pranishëm gjatë atyre dëgjimeve. Megjithatë, Gjykata Supreme hodhi poshtë këtë argument, duke theksuar se procedura ishte ndjekur në përputhje të plotë me ligjin. Meqenëse viktimat ishin shtetase të huaja nga Amerika Latine dhe ekzistonte rreziku i largimit të tyre nga vendi, intervistimi i menjëhershëm ishte i domosdoshëm. Për më tepër, për shkak se i akuzuari në atë kohë ndodhej në arrati, gjykata i kishte caktuar një avokat zyrtar, i cili kishte marrë pjesë aktive në seancë dhe u kishte drejtuar pyetje viktimave. Mbrojtja gjithashtu ngriti pretendimin se përkthyesi i angazhuar gjatë hetimeve dhe seancave, Qerim Ondozi, nuk kishte licencë zyrtare për gjuhën spanjolle, çka sipas tyre i bënte dëshmitë e viktimave të papranueshme. Supremeja e vlerësoi këtë pretendim si të pabazuar, duke sqaruar se përkthyesi kishte qenë i pavarur dhe se as palët dhe as viktimat nuk kishin paraqitur kurrfarë vërejtjeje gjatë procesit për pasaktësi. Sipas gjykatës, mungesa e një licence formale mbetet një çështje administrative që nuk cenon aspak drejtësinë e procesit apo mbrojtjen. Në anën tjetër, avokati i Ricës pretendoi se gjykata themelore ishte mbështetur vetëm te dëshmitë e të dëmtuarave, pa provuar se atyre u ishte kufizuar liria, si dhe argumentoi se biznesi menaxhohej në realitet nga e arratisura Ana Gjoshi. Pavarësisht këtyre pretendimeve, Gjykata Supreme konstatoi se fajësia e tij mbështetet në një sërë provash materiale dhe shkresore. Ndër provat kryesore që vërtetojnë fajësinë e të dënuarit janë ftesat turistike që ai vetë u kishte dërguar viktimave për t'i mundësuar ardhjen në vend, dëshmitë e pronarëve të objekteve për qiramarrjen e lokalit dhe shtëpisë ku ato strehoheshin, si dhe raportet e vëzhgimit policor dhe incizimet e siguruara nga kamerat e sigurisë, të cilat dëshmojnë qartë monitorimin e lëvizjeve të tyre dhe përfshirjen në shërbime seksuale.