Politikë
Enigma e Kalimit të Diatllovit: Shkenca hedh dritë mbi fatin tragjik të nëntë alpinistëve sovjetikë
Reklamë e Sponsorizuar
Në orët e vona të 1 shkurtit 1959, një grup prej nëntë alpinistësh sovjetikë morën vendimin fatal për të çarë tendën e tyre nga brenda, duke u arratisur në errësirën e acartë të Uraleve. Në temperatura që shkonin deri në 30 gradë nën zero, ata u larguan drejt shpateve të akullta, shumë prej tyre të pambathur, për të mos u kthyer kurrë të gjallë. Për më shumë se gjashtë dekada, ky rast i njohur si 'Misteri i Kalimit të Diatllovit' ka nxitur spekulime të pafundme, nga testet sekrete të raketave dhe rrezatimi, deri te teoritë për praninë e 'jetit'. Megjithatë, dy hulumtues nga Zvicra kanë ofruar së fundmi një shpjegim shkencor, i cili, ndonëse më racional, mbetet po aq rrëqethës.
Ekspedita ishte organizuar nga Instituti Politeknik i Uralit në Sverdlovsk (sot Jekaterinburg). Grupi fillestar përbëhej nga dhjetë persona, nën udhëheqjen e 23-vjeçarit Igor Diatllov, një alpinist me përvojë. Më 23 janar 1959, ata nisën udhëtimin, ndërsa më 27 janar, nga fshati Vizhaj, filluan marshimin me ski drejt malit Otorten. Vetëm një ditë më pas, Jurij Judin u detyrua të kthehej mbrapsht për shkak të problemeve shëndetësore, një vendim që rezultoi të ishte shpëtimtar. Judin, i cili ndërroi jetë në vitin 2013, jetoi gjithë jetën me barrën e pyetjes se çfarë u kishte ndodhur shokëve të tij.
Nëntë alpinistët e mbetur vazhduan rrugëtimin dhe rreth 1 shkurtit ngritën kampin në shpatin lindor të majës Kholat Sjahl, e njohur nga popullsia vendase Mansi si 'Mali i vdekur'. Kur nuk u dëgjua asnjë lajm prej tyre deri më 20 shkurt, filluan operacionet e kërkim-shpëtimit. Më 26 shkurt, ekipet gjetën tendën të çarë nga brenda, ndërsa brenda saj kishin mbetur pajisjet, ushqimi dhe këpucët e alpinistëve. Gjurmët e këmbëve, që zbrisnin drejt pyllit, nuk tregonin shenja paniku, por një ecje të zakonshme.
Në afërsi të një pishe të madhe, pranë mbetjeve të një zjarri, u gjetën dy trupat e parë, të cilët ishin të veshur vetëm me të brendshme. Më tej, në drejtim të tendës, u gjetën trupat e Igor Diatllovit, Zinaida Kolmogorovës dhe Rustem Slobodinit, të cilët duket se kishin bërë përpjekje të dëshpëruara për t'u rikthyer në strehën e tyre. Katër viktimat e fundit u zbuluan vetëm në muajin maj, nën shtresa të trasha bore në një përrua, me dëmtime të rënda fizike në kokë dhe kraharor.
Hetimi sovjetik përfundoi në maj 1959 me konkluzionin se gjashtë alpinistë kishin vdekur nga hipotermia, ndërsa tre të tjerë nga traumat e marra. Dosja u mbyll me shpjegimin enigmatik se vdekjet ishin shkaktuar nga një 'forcë natyrore e papërballueshme', duke e lënë zonën të mbyllur për turistët për tre vjet.
Paqartësia e këtij konkluzioni, e ndërthurur me censurën e epokës sovjetike, krijoi terren për teori konspirative. Përveç hipotezave për teste ushtarake apo rrezatim – për të cilat u ofruan shpjegime të lidhura me aksidentin bërthamor të Kishtimit në 1957 apo materialet e llambave të kampingut – u përmendën edhe infratingujt, erërat e forta katabatike, kafshët e egra apo ndërhyrja e banorëve vendas. Megjithatë, hetimet e kryera nuk gjetën asnjë provë për përleshje apo faktorë të jashtëm njerëzorë, duke e mbajtur misterin e Kalimit të Diatllovit në qendër të vëmendjes për dekada me radhë.
Reklamë e Sponsorizuar
Ky artikull është përgatitur dhe verifikuar nga redaksia e Lajmet e Reja. Të gjitha të drejtat janë të rezervuara.
Reklamë e Sponsorizuar
Shpërndaj këtë lajm: