Lajmetereja | --:-- | Kosovë & Rajoni
Aktuale

Muzikaliteti dhe fuqia shprehëse e aliteracionit në poezinë e Merxhan Avdylit

Redaksia Lajmetereja • 20-11-2026 22:02
Shpërndaj:
Reklamë e Sponsorizuar
Muzikaliteti dhe fuqia shprehëse e aliteracionit në poezinë e Merxhan Avdylit
Aliteracioni, si një figurë stilistike e bazuar në përsëritjen e bashkëtingëlloreve brenda një vargu apo strofe, përbën një nga shtyllat kryesore të ndërtimit poetik të Merxhan Avdylit. Ky mjet gjuhësor, që shpesh përfshin edhe përsëritjen e rrokjeve, nuk shërben thjesht si një zbukurim, por si një mekanizëm thelbësor që i jep formë, ritëm dhe një dimension të ri muzikor krijimtarisë së tij. Në veprën “Fati i flijuar” (botuar nga “Fjala”, Prishtinë, 1994), Avdyli e shfrytëzon aliteracionin si një instrument të sofistikuar për të ndërthurur ligjërimin lirik, meditativ dhe atë kritik. Përmes kësaj teknike, poeti arrin të krijojë një kohezion strukturor, duke e bërë vargun më të dendur kuptimisht dhe më të ndjeshëm emocionalisht. Përdorimi i tingujve të butë dhe të rrjedhshëm, siç vërehet në vargjet “Butësinë e bukurisë së bardhë”, “Kalorësit e kaltër” apo “Libri i Lirisë”, dëshmon për një përpjekje të vetëdijshme të autorit për të krijuar melodi. Përsëritja e bashkëtingëlloreve b, k, f dhe l krijon një harmoni që e bën leximin më të natyrshëm dhe më të memorizueshëm, duke e shndërruar poezinë në një përvojë të këndshme auditive. Në anën tjetër, Avdyli aplikon aliteracionin edhe për të ngjallur imazhe të mprehta e shpesh herë ironike. Për shembull, te “Kokrrat e kripës”, përdorimi i tingullit ‘k’ dhe ‘r’ forcon imazhin e ashpërsisë, ndërsa te “Pleshti me përralla”, tingulli ‘p’ i jep vargut një nuancë groteske. Këto zgjedhje dëshmojnë aftësinë e autorit për të përshtatur fonetikën me përmbajtjen e mesazhit poetik. Një tjetër funksion i rëndësishëm i aliteracionit në poezinë e tij është intensifikimi i gjendjeve dramatike. Në vargjet që trajtojnë humbjen ose flijimin, si te “As zbutje e zjarrit të zemrës” apo “Të hirit të harruar”, përsëritja e tingujve ‘z’, ‘d’ dhe ‘h’ shërben si bartëse e ankthit dhe e dhimbjes. Kjo teknikë e bën dramën e brendshme më të prekshme për lexuesin. Përfundimisht, theksi i Merxhan Avdylit mbi tingujt e butë dhe ritmin e brendshëm fonetik e bën atë një mjeshtër të organizimit fonostilistik. Aliteracioni te autori nuk është një rastësi, por një element organik që e mban vargun kompakt dhe të fokusuar, duke dëshmuar për një stil poetik të qëndrueshëm dhe artistikisht të përpunuar.
Reklamë e Sponsorizuar
Ky artikull është përgatitur dhe verifikuar nga redaksia e Lajmet e Reja. Të gjitha të drejtat janë të rezervuara.
Reklamë e Sponsorizuar
Shpërndaj këtë lajm:

Lajmet e Reja, gjithmonë me ty

Ndiq lajmet më të fundit edhe nga aplikacioni në telefon.

Privatësia dhe Cookies

Ne përdorim cookies dhe teknologji të palëve të treta (si Google AdSense) për të analizuar trafikun dhe për të personalizuar përmbajtjen dhe reklamat. Duke vazhduar navigimin, ju pranoni përdorimin e tyre. Lexoni më shumë në Politikën e Privatësisë.

Reklamë e Sponsorizuar