Aktuale
Viti i Ri në vetmi: Rrëfimi prekës i 19-vjeçarit që u arratis nga realiteti i hidhur familjar
Reklamë e Sponsorizuar
Ishte nata e ndërrimit të viteve, një kohë që për shumicën përkthehet në gëzim dhe ngrohtësi familjare, por për 19-vjeçarin Arbër, kjo periudhë shënonte kulmin e një vetmie të pamatë. I ndodhur në mes të një udhëkryqi emocional pas divorcit të prindërve të tij në muajin maj, i riu e kishte të pamundur të gjente paqe. Ndonëse fillimisht kishte zgjedhur të mbështeste të ëmën, me kalimin e kohës ai e kishte kuptuar se faji për shpërbërjen e familjes nuk qëndronte aty ku ai mendonte, gjë që e kishte mbushur me ndjenja të thella pendimi dhe boshllëku.
Përkundër faktit se ai ishte shpallur lojtari i vitit në sportin që ushtronte, ky sukses nuk i jepte asnjë lloj kënaqësie. Tirana ishte boshatisur nga miqtë dhe shokët e skuadrës, të cilët ishin nisur drejt qyteteve të tyre apo planeve festive. Teksa po i afrohej makinës së parkuar pranë stadiumit kombëtar, Arbëri takoi një shok skuadre, i cili shijonte momentet me të dashurën e tij. Në pyetjen e pashmangshme për festimet e mbrëmjes, Arbëri, me një zë të dridhur dhe pa asnjë alternativë, zbuloi vendimin e tij të papritur: po nisej drejt Kosovës për të qëndruar në vetmi, në Hotel Sharri, në Luginën e Lumëbardhit.
Udhëtimi drejt maleve të Sharrit ishte një rrugëtim i mbushur me lot dhe dilema të pazgjidhura. Ai nuk donte të festonte me të ëmën ndërsa e dinte se i ati po e priste natën i vetmuar, por as nuk mund të shkonte te i ati duke ndier se po tradhtonte nënën. Edhe motra e tij, e cila gjendej në Vjenë për shkak të përgatitjeve për diplomë, nuk ishte një opsion që do ta lehtësonte barrën e tij. Për Arbërin, çdo mundësi ishte thjesht një formë tjetër e së njëjtës dhimbje.
Kur mbërriti në hotelin e izoluar në shpatin e malit, Arbëri gjeti një qetësi që përputhej me gjendjen e tij shpirtërore. Pronarët e hotelit ishin të vetmit të pranishëm, ndërsa jashtë dritares, errësira e malit dhe dëbora që binte ngadalë krijonin një kontrast të fortë me festën që po ndodhte diku larg. Telefoni i tij ishte jashtë mbulimit, duke e shkëputur plotësisht nga bota e jashtme.
Ndërkohë, shqetësimi i të atit, i cili nuk arrinte ta kontaktonte të birin, e shtyu atë të kërkonte ndihmë te miku më i ngushtë i Arbërit. Ky i fundit, duke i uruar gëzuar babait të shqetësuar, i shpjegoi vendndodhjen e të riut, duke i bërë me dije se Arbëri kishte nevojë jetike për të qëndruar vetëm, larg zhurmës së një realiteti që nuk po arrinte ta përballonte.
Reklamë e Sponsorizuar
Ky artikull është përgatitur dhe verifikuar nga redaksia e Lajmet e Reja. Të gjitha të drejtat janë të rezervuara.
Reklamë e Sponsorizuar
Shpërndaj këtë lajm: