Degradimi i etikës parlamentare në Kosovë: Si u zbeh kultura e komunikimit të përfaqësuesve të popullit

Figura e deputetit në një sistem demokratik mbart një peshë shumëdimensionale për mbarë shoqërinë. Në të kaluarën, ligjvënësi zgjidhej drejtpërdrejt nga vullneti i qytetarëve në zona të caktuara, duke përfaqësuar njerëzit më të përgatitur, më të respektuar, të arsimuar dhe me integritet të lartë moral e shtetëror. Diskursi publik dhe fjalimet e përfaqësuesve të dikurshëm udhëhiqeshin nga një stil elegant, i ndërtuar mbi edukatën familjare, formimin akademik, pjekurinë politike dhe përkushtimin e sinqertë ndaj atdheut, vlera këto të trashëguara brez pas brezi në traditën shqiptare. Megjithatë, këto standarde të larta morale fatkeqësisht kanë pësuar një rënie drastike në kohët e sotme, duke u zëvendësuar nga qasje që lënë për të dëshiruar. Sot, anëtarët e Kuvendit të Kosovës, të zgjedhur kryesisht përmes filtrave të ngushtë partiakë dhe preferencave të liderëve, shpesh shfaqin një mentalitet të papërputhshëm me etikën institucionale, duke dëmtuar seriozisht imazhin e shtetit dhe opinionin publik. Mënyra e komunikimit në skenën tonë politike ka humbur çdo lidhje me respektin reciprok dhe traditën qytetare. Foltorja parlamentarizmit shpesh shndërrohet në një arenë përplasjesh verbale, fyerjesh dhe kërcënimesh të hapura, skena të cilat përcillen çdo ditë nga qytetarët përmes ekraneve televizive. Nuk kërkohet ndonjë analizë e thellë për të kuptuar se pjesë e Kuvendit janë bërë individë të mbështetur nga klane të ngushta partiake dhe familjare, të cilët janë të konsumuar politikisht dhe nuk i sjellin më asnjë vlerë procesit vendimmarrës. Një paradoks tjetër shqetësues është prania e përhershme e disa personaliteteve që nga paslufta e deri më sot, të cilët përmes legjislaturave të njëpasnjëshme janë bërë të papranueshëm për shikuesit dhe opinionin e gjerë. Këta individë të caktuar po kontribuojnë më shumë në ngecjen e pluralizmit politik dhe degradimin e skenës publike, sesa në ndërtimin e zgjidhjeve pozitive për sfidat e vendit. Nuk ka dilemë se interesat e ngushta të grupeve të caktuara politike, përmes praktikave abuzive, kanë penguar vazhdimisht normalizimin e jetës politike dhe funksionimin normal të institucioneve shtetërore. Dëshmi e qartë e kësaj papërgjegjësie mbetet bllokimi dyvjeçar i institucioneve të Kosovës nga partitë politike, të cilat përmes manovrave dhe kalkulimeve synuan ruajtjen e pozicioneve dhe kapjen e pushtetit. Në fund, vlen të theksohet se sjellja e disa deputetëve në Kuvend, përveç mungesës së dukshme të formimit arsimor e kulturor, shpesh prodhon situata absurde dhe qesharake përmes diskutimeve që nuk i shërbejnë askujt. Një realitet i tillë brenda institucionit më të lartë ligjvënës të vendit të kujton mentalitetin e kohëve të shkuara të ndarjeve fisnore dhe konflikteve për interesa personale, ku mbizotëronte përçarja në vend të unitetit kombëtar e shtetëror.