Lamtumira e një pishtari të dijes: Homazh për mësuesin Demush Lulaj pas dekadash përkushtimi

Përtej ziles së shkollës dhe rreshtave të Abetares, figura e mësuesit Demush Lulaj mbetet një simbol i ndritur i përkushtimit ndaj dijes. Ai, i cili me durim u mësoi brezave të tërë tabelën e shumëzimit dhe dashurinë për hartën e Kosovës, sot përcillet me mirënjohje të thellë pas një rrugëtimi të gjatë e fisnik në shërbim të arsimit. Çdo shkronjë e gdhendur në dërrasën e zezë dhe çdo buzëqeshje e fituar në sytë e nxënësve ishin dëshmi e punës së tij të palodhur, të ngjashme me punën e një blete që mbledh nektarin e dijes për ta shpërndarë te të tjerët. Ditari i tij i mbushur me shënime të çmuara nuk është thjesht një dokument pune, por një relike e gjallë e viteve të rinisë dhe një dëshmi e kontributit të tij të pashlyeshëm si një pishtar i vërtetë i mirësisë. Nga largësia e mërgimit, zërat e ish-nxënësve dhe kolegëve vijnë si një jehonë malli për mësuesin që dikur u bë një prind i dytë për ta. Për ata që ndodhen larg atdheut, figura e 'Bacës Demush' është lidhja e pandashme me vendlindjen, një kujtim që ngroh shpirtin në ditët e vështira të pleqërisë në dhe të huaj. Sot, dëshira për t'u kthyer pas në kohë dhe për të bashkëbiseduar edhe një herë në oborrin e shkollës apo te gardhi i bahçes, mbetet një ëndërr e përbashkët e atyre që patën fatin të mësonin nga urtësia e tij. Demush Lulaj nuk ishte vetëm një mësimdhënës, por një shembull i gjallë i integritetit, që la gjurmë të pashlyeshme në kujtesën e çdo nxënësi që pati privilegjin të dëgjonte fjalën e tij të çmuar.