Halil Geci: Drenica nuk është pronë private e askujt, kërkohet drejtësi për vrasjet politike

Halil Geci ka adresuar akuza të rënda në drejtim të ish-udhëheqjes së PDK-së, duke kërkuar zbardhjen e plotë të vrasjeve politike të pasluftës në Kosovë. Ai theksoi se patriotizmi nuk mund të përdoret si mburojë për t'iu shmangur përgjegjësisë ligjore, duke bërë thirrje që drejtësia të vihet në vend për të gjitha jetët e humbura në rrethana misterioze. Sipas Gecit, historia dhe sakrifica e Drenicës janë keqpërdorur për interesa personale nga një grup i ngushtë njerëzish. Ai ngriti dyshime të forta lidhur me agjendat e fshehta të disa figurave politike, duke pretenduar se ata kishin lidhje me shërbime të huaja, siç janë DGSE-ja franceze dhe ish-shërbimi jugosllav UDB. Në këtë kontekst, ai iu referua deklaratave të ish-shefit të Shërbimit Informativ të Shtetit të Shqipërisë, Fatos Klosi, për të mbështetur pretendimet se qëllimi i këtyre personave nuk ishte çlirimi i vendit, por instalimi i një autonomie nën kontrollin e Serbisë. Këto pretendime Geci i ndërlidhi me vrasjet e bujshme të pasluftës, duke përfshirë ekzekutimin e ministrit të Mbrojtjes, Ahmet Krasniqi, atentatet ndaj ish-presidentit Ibrahim Rugova dhe vrasjet e bashkëpunëtorëve të tij të ngushtë. Ai përmendi si shembuj familjet Geci, Dajaku, Kastrati, si dhe familjet e Haki Imerit, Smajl Hajdarit, Xhemajl Mustafës dhe Komandant Drinit, duke shtuar se edhe avokati Gazmend Halilaj është ndër ata që kërkojnë zbardhjen e së vërtetës. Duke iu referuar ndikimit të PDK-së në Skenderaj, Geci shprehu kritika të ashpra ndaj Hashim Thaçit dhe rrethit të tij, të cilët i akuzoi për pasurim të kundërligjshëm përmes keqpërdorimit të luftës. Ai theksoi se, pavarësisht dyshimeve, gjithçka duhet të mbështetet në fakte dhe prova të qëndrueshme. Në lidhje me procesin gjyqësor në Hagë, ai nënvizoi se vendimet duhet të priten pas përfundimit të procedurave të apelit. Në përmbyllje të reagimit të tij, Geci e cilësoi kërkesën për drejtësi si një detyrim moral ndaj viktimave dhe shtetit. Ai dërgoi një mesazh të qartë se Drenica i përket popullit dhe nuk mund të mbetet nën kontrollin e asnjë partie apo individi, duke shtuar: “Patriotizmi i disa të ashtuquajturve çlirimtarë nuk i mbron nga përgjegjësia! Drenica është e popullit, jo pronë e tre apo katër zuzarëve dhe as e ndonjë partie!”