Kriza në Onkologji: Pacienti paguan qindra euro nga xhepi për barna, por mbetet pa dozën e plotë

Një rast tejet i rëndë ka nxjerrë në pah edhe një herë sfidat me të cilat ballafaqohen të prekurit nga sëmundjet malinje në institucionet shëndetësore vendase. Një pacient me kancer është ndeshur ditën e djeshme me mungesën e terapisë në Klinikën e Onkologjisë brenda Qendrës Klinike Universitare të Kosovës (QKUK), duke u detyruar të nxjerrë nga xhepi i tij plot 682 euro për të mbuluar një pjesë të ilaçeve të rekomanduara nga specialistët. Gazetarja Saranda Ramaj ka bërë publike pesë dëshmi kyçe që pasqyrojnë realitetin e hidhur me të cilin u ballafaqua pacienti më 10 nëntor 2026, mbështetur plotësisht në dokumentacionin mjekësor, faturat përkatëse të blerjes dhe rrëfimin e vetë personit në fjalë, i cili ka dhënë leje paraprake që historia e tij të bëhet publike pasi vetë ai e ka kontaktuar gazetaren. Sipas shënimeve zyrtare të QKUK-së, nga katër preparatet e domosdoshme për protokollin mjekësor, vetëm dy prej tyre gjendeshin në stokun e Onkologjisë. Ndërkohë, barnat Bevacizumab (Avastin) 600 mg dhe Paclitaxel 300 mg mungonin plotësisht. Për shkak të mungesës së produktit Bevacizumab, i sëmuri është shtrënguar ta sigurojë atë nëpërmjet kanaleve alternative dhe pa lëshuar faturë zyrtare. Ai ka ndarë shumën prej 400 eurosh për 400 mg dhe 150 euro të tjera për 100 mg. Për të arritur dozën e plotë prej 600 mg të kërkuar nga mjeku, i duheshin edhe 100 mg shtesë, mirëpo pamundësia financiare ia ka pamohuar blerjen e tyre. Në këtë mënyrë, vetëm për sasinë prej 500 mg të Bevacizumab-it, pacienti ka faturuar një shpenzim prej 550 eurosh, pa arritur megjithatë të marrë sasinë e plotë të përcaktuar nga protokolli mjekësor. Krahas kësaj, mungesa e ilaçit Paclitaxel e ka vënë në detyrimin e pagesës shtesë prej 132 eurosh. Duke siguruar tri ampula nga 100 mg secila, me vlerë 44 euro për copë, ai ka shlyer shumën totale prej 132 eurosh, veprim ky i vërtetuar edhe nga fatura e lëshuar më 10 nëntor. Në total, faturimi i këtij trajtimi ditor i ka kushtuar pacientit 682 euro nga fondet e veta personale, dhe pavarësisht këtij investimi financiar, ai nuk ka mundur ta përmbyllë ciklin e plotë të terapisë jetike. Kjo ngjarje shtron pikëpyetje alarmante lidhur me efikasitetin e furnizimit të Klinikës së Onkologjisë me barna të listës esenciale. A kemi të bëjmë me një dështim në parashikim, ngecje në procedura të prokurimit apo me çoroditje të zinxhirit të shpërndarjes? Mbi të gjitha, kush mban përgjegjësi ligjore e morale për mungesën e ilaçeve nga të cilat varet jeta e sëmurëve? Përtej këtyre dilemave burokratike, për familjen dhe vetë të prekurin frika është shumë konkrete: kur mjeku lëshon recetën, a do të ketë kujdes institucional apo gjithçka mbetet në mëshirën e xhepit personal? Një faturë prej 682 eurosh dhe një dozë e mangët – ky është epilogu i rëndë financiar dhe shëndetësor me të cilin u përball një pacient onkologjik gjatë seancës së tij terapeutike të datës 10 nëntor.