Një ikje e parakohshme në agim të rrugëtimit: Lamtumira prekëse për mësuesin dhe studiuesin e pasionuar

Nuk pati paralajmërim dhe iku tinëzisht, duke lënë pas një boshllëk të madh në moshën më të re të jetës, atëherë kur hapat sapo kishin nisur të merrnin dritë. Që në bankat e shkollës normale, ai u dallua për pasionin e zjarrtë ndaj librit dhe studimit, duke u bërë zë i pranishëm me shkrimet dhe kumtesat e tij në faqet e shtypit tonë letrar e periodik. Çdo fjali e hedhur në letër nga dora e tij mbartte një nur dhe ëmbëlsi të veçantë, dëshmi e një shpirti të ndjeshëm dhe krijues. I urtë, fjalëmbël dhe zemërgjerë, ai ndante gjithçka me njerëzit pranë vetes, duke lënë pas kujtime që nuk do të shuhen kurrë. Kur lajmi i hidhur i largimit të tij preku zemrat tona, lotët u shoqëruan me mallkimin e asaj dite të vjeshtës së brishtë, 9 nëntorit, që u shndërrua papritur në burim pikëllimi të pafund. Komuniteti arsimor dhe qyteti i Besianës humbën mësuesin dhe studiuesin e gjuhës latine, i cili me ngrohtësi dhe përkushtim sillte pranë nxënësve urtësinë e vargjeve të Homerit antik dhe të atij modern, At’ Gjergj Fishtës. Fati i tij i trishtë ngjason me atë të poetit tonë të madh, Migjenit, gjurmët e të cilit i ndiqte me përkushtim dhe admirim të thellë. Vdekja e hershme ia preu në mes ëndrrat dhe rrugëtimin, pikërisht në çastin kur po përgatitej të prekë majat më të larta të dijes dhe krijimtarisë. Kujtimi i tij do të mbetet i pashlyer, ndërsa mirënjohja jonë do të jetë e përjetshme për njeriun e fjalëve magjike dhe veprave të gdhendura me përkushtim e art.