Rasti i Pejës: Rron Gjinovci flet për videon e shkëputur të Donika Gërvallës dhe rrënjët e dhunës ndaj grave

Tragjedia e rëndë në Pejë, ku 27-vjeçarja Arlinda Zekaj u vra, ka rikthyer në qendër të vëmendjes publike debatin e ashpër rreth mekanizmave shtetërorë për mbrojtjen e grave dhe trajtimin e vonuar apo të mangët të rasteve të dhunës. Krahas thirrjeve të shumta për llogaridhënie institucionale, një valë reagimesh u ngrit edhe pas publikimit të një videoregjistrimi të ministres së Drejtësisë, Donika Gërvalla, e cila u shpërnda në rrjet jashtë kontekstit të saj origjinal nga diskutimet parlamentare. Lidhur me këtë situatë, aktivisti i njohur Rron Gjinovci ka bërë një sqarim publik, duke pranuar se fillimisht kishte rënë pre e interpretimit të gabuar të asaj videoje. Megjithatë, ai tregon se pas konferencës për shtyp të mbajtur nga ministrja, kishte kuptuar qartë se deklarata në fjalë ishte shkëputur nga debati më i gjerë dhe replikat e zhvilluara me deputeten Time Kadriaj. Sipas Gjinovcit, Gërvalla nuk kishte pohuar në asnjë moment se e ndjera Arlinda Zekaj ishte ankuar direkt në Qeveri, por fjalët e saj ishin përgjigje ndaj një qëndrimi të deputetes Kadriaj. Ai fajëson mënyrën se si është bërë raportimi medial, duke vlerësuar se mungesa e kontekstit të plotë bëri që opinioni publik ta keqkuptojë të toskë thelbin e deklaratës. Duke analizuar reagimin e tij paraprak, Gjinovci shprehet se niveli intelektual i ministres nuk i përkonte me atë që dukej në pamjet e shpërndara, por mungesa e gjithë skenës parlamentare krijoi huti të madhe. Ai kritikon ashpër qasjen e mediave që transmetuan materialin të cunguar, duke nxitur një lumë fyerjesh, statusesh dhe reagimesh nga qytetarë e figura publike që ndodheshin në të njëjtën situatë mosinformimi. Megjithatë, aktivisti thekson se ky incident me videon nuk duhet ta zhvendosë fokusin nga problemi real dhe urgjent: përgjegjësia e mirëfilltë e institucioneve të sigurisë dhe drejtësisë ndaj rasteve të dhunës. Ai shton se kërkesat për dorëheqje, shkarkime apo ndëshkime duhet të jenë të argumentuara dhe të shoqëruara me ndryshime rrënjësore në strukturat shtetërore. Për ta luftuar këtë fenomen në themel, Gjinovci propozon ndërtimin e një doktrine të posaçme institucionale kundër mendësisë patriarkale. Kjo doktrinë, sipas tij, duhet të përcaktojë qartë llogaridhënien e secilit zyrtar që hesht, mbështet apo dështon përballë dhunës në familje, duke ndarë përfundimisht lidhjet e ngushta shoqërore nga detyrimet e rrepta të procedurës penale ndaj kryesve të veprave.