Pedagogët thyejnë heshtjen: Ervis Çela shpjegon pse mbështetja për studentët është mision akademik

Një lëvizje e re po merr formë brenda institucioneve të arsimit të lartë, ku trupa pedagogjike po braktis pozicionin e vëzhguesit për t'u bërë pjesë aktive e shqetësimeve studentore. Profesoret po reflektojnë mbi rolin e tyre, duke theksuar se detyra e një akademiku nuk kufizohet vetëm brenda mureve të auditoreve. Në një prononcim për emisionin “Drejt”, pedagogu dhe avokati Ervis Çela ka vënë në dukje se marrëdhënia mes profesorit dhe studentit është e pandashme, veçanërisht në kohë krizash. Sipas tij, mbështetja e drejtpërdrejtë ndaj të rinjve është një imperativ moral dhe profesional që nuk mund të shpërfillet. Çela pranon se energjia rinore shpesh gjeneron kërkesa impulsive ose veprime që mund të duken të ekzagjeruara, por thelbi i revoltës mbetet gjithnjë një problematikë reale. Në këtë kontekst, detyra e pedagogëve është që të orientojnë këtë energji përmes eksperiencës dhe mençurisë profesionale, duke e shndërruar revoltën në një forcë konstruktive. Synimi kryesor i kësaj mbështetjeje nuk është thjesht nxitja e protestave, por kanalizimi i tyre drejt zgjidhjeve konkrete. Bota akademike po bën thirrje që narrativat e protestës të mos mbeten vetëm fjalë, por të shërbejnë si një urë lidhëse për të identifikuar ndryshime të qëndrueshme në sistemin arsimor. Duke reflektuar mbi rolin e tij, Çela nënvizoi se edukimi nuk ndalet në momentin e dhënies së leksionit. “Ne kemi një mision: të jemi pranë studentëve. Kur ata ngrihen në protestë, ne nuk mund të qëndrojmë mënjanë, por duhet t’i asistojmë që kërkesat e tyre të përkthehen në zgjidhje të mirëfillta dhe të qëndrueshme,” u shpreh ai.