Instrumentalizimi i tragjedisë: Pse PDK dhe AAK po e përdorin protestën për agjenda politike?

Në një sistem demokratik, zbatimi i ligjit nga ana e Policisë së Kosovës nuk përbën detyrë direkte të ministrave të kabinetit qeveritar. Ndërhyrja e pushtetit ekzekutiv në vendimet e organeve të pavarura të drejtësisë do të ishte një shkelje e rëndë e parimeve të ndarjes së pushteteve, një mentalitet që përkon më shumë me kohën e komunizmit sesa me realitetin e sotëm. Është e rëndësishme të sqarohet se shkarkimi i prokurorëve dhe gjyqtarëve nuk bëhet nga kryeministri apo ministrat, por përmes procedurave strikte ligjore dhe kushtetuese nga institucionet përkatëse. Kërkesa që ministrat të mbajnë përgjegjësi për çdo krim individual është një logjikë absurde; po të ndiqej ky standard, do të duhej që ministrat të dorëhiqeshin për çdo fenomen natyror apo krim që ndodh në territorin e tyre, njësoj siç do të ishte e pakuptimtë kërkesa për largimin e një presidenti amerikan për çdo vrasje që ndodh në një qytet të SHBA-së. Kritikat e fundit të PDK-së dhe AAK-së duket se nuk burojnë nga shqetësimi për drejtësi, por nga frika e tyre ndaj Byrosë për Konfiskimin e Pasurisë së Pajustifikueshme. Përpjekja për të shfrytëzuar tragjeditë njerëzore për përfitime politike është një qasje e ulët. Përgjegjësia politike është një koncept që duhet të ekzistojë, por ajo nuk mund të shpiket artificialisht vetëm për të goditur qeverinë pas çdo incidenti kriminal. Sistemi aktual i drejtësisë dhe strukturat policore janë trashëgimi e qeverisjeve të kaluara, të udhëhequra nga Thaçi, Mustafa dhe Haradinaj. Në atë kohë, këto subjekte politike nuk shfaqën asnjë kundërshtim ndaj këtyre institucioneve, madje as kur u ndërpre ndjekja ndaj Radojçiqit apo kur u mbyllën çështje të rënda gjyqësore si ajo e veteranëve. Kërkesat e sotme nuk synojnë forcimin e shtetit ligjor, por rrëzimin e qeverisë nga frika se mos humbasin përfitimet e paligjshme të akumuluara ndër vite. Nëse qëllimi i vërtetë do të ishte drejtësia, protestat do të duhej të fokusoheshin te adresimi i dështimeve të prokurorëve, gjyqtarëve dhe drejtuesve të policisë që janë përgjegjës për zbatimin e ligjit. Lufta e vërtetë për shtet ligjor fillon me pastrimin e sistemit nga ata që nuk e kryejnë detyrën e tyre, jo duke përdorur protestat si mjet për agjenda partiake.