Bllokimi politik në Izrael: Pakica arabe mund të jetë çelësi për krijimin e qeverisë së re

Kryeministri izraelit, Benjamin Netanyahu, ka regjistruar një performancë më pozitive nga sa parashikonin sondazhet paraprake, ndërsa partia e tij Likud pozicionohet si forca kryesore politike e vendit. Megjithatë, të dhënat e para sugjerojnë se koalicioni i tij, i përbërë nga formacionet ultra-nacionaliste dhe ultra-ortodokse, rrezikon të mos arrijë pragun prej 61 mandatesh, shifër kjo e domosdoshme për të krijuar shumicën në parlamentin me 120 vende. Procesi i numërimit të votave vijon ende, ndërsa ekspertët e fushës tërheqin vëmendjen se shifrat përfundimtare mund të pësojnë ndryshime, duke qenë se kutive të numëruara deri më tani u përkasin kryesisht rajoneve ku kampi i djathtë gëzon mbështetje tradicionale. Pjesëmarrja qytetare në këto zgjedhje ka kaluar shifrën e 77 për qind, në një garë që u paralajmërua si tejet e tensionuar mes dy blloqeve kryesore. Nga ana tjetër, ish-shefi i ushtrisë izraelite dhe kundërshtari kryesor i Netanyahut, Gadi Eisenkot, mund të përballet me sfida serioze për arritjen e shumicës parlamentare nëse nuk siguron mbështetjen e partive që përfaqësojnë komunitetin arab në Izrael. Sipas rezultateve të pjesshme, formacionet arabe kanë ruajtur ose shtuar numrin e dikurshëm të mandateve, duke u shndërruar kështu në një element kyç dhe potencialisht përcaktues për krijimin e kabinetit të ri qeveritar. Gjatë fushatës elektorale, pjesa më e madhe e forcave hebreje të opozitës premtuan se do të shmangnin çdo bashkëpunim me listat e drejtuara nga arabët, me arsyetimin e mungesës së vlerave të përbashkëta politike. Pavarësisht kësaj, nëse formacionet e tjera zgjedhin të bëjnë aleancë me to, partitë arabe rrezikojnë të kthehen në faktorin vendimtar për sigurimin e shumicës në parlament. Popullsia arabe e Izraelit, të cilët njihen gjithashtu si palestinezë me shtetësi izraelite dhe përbëjnë afërsisht një të pestën e banorëve të vendit, duket se kanë regjistruar një pjesëmarrje masive në votime. Për një pjesë të madhe të tyre, ky proces zgjedhor u konsiderua si një mundësi vendimtare për të hequr nga pushteti ekzekutivin më të djathtë në historinë izraelite, të cilin e fajësojnë për nxitje të ndjenjave raciste dhe urrejtjes. Megjithatë, rezultati zyrtar dhe përfundimtar pritet të zbardhet brenda një ose dy ditëve të ardhshme, për shkak të volumit të lartë të votave që mbeten ende pa u numëruar. Pjesa dërrmuese e tyre përbëhet nga fletët e votimit të ushtarëve izraelitë, të cilët ushtrojnë të drejtën e votës jashtë qendrave të tyre tradicionale. Gjatë orëve të vona të natës, si Netanyahu ashtu edhe Eisenkot u drejtuan simpatizantëve të tyre, duke shprehur besimin e plotë se do t'ia dalin të formojnë qeverinë e ardhshme të vendit. “Blloku i së djathtës ka një shumicë të qartë dhe vendimtare mes publikut sionist, publikut hebre dhe të gjithë atyre që mbështesin shtetin hebre”, u deklarua nga Netanyahu para përkrahësve të tij, pa shpallur zyrtarisht fitoren, ndërsa nënvizoi domosdoshmërinë e një qeverie të fortë kombëtare dhe të djathtë për Izraelin. Në krahun tjetër, Eisenkot theksoi se qytetarët votuan për ndryshimin dhe se koalicioni aktual ka humbur legjitimitetin dhe besimin e tyre. Ai dha garanci se do të angazhohet në bashkëpunim me partnerët politikë për të ndërtuar një qeveri sioniste dhe stabile, e cila do të punojë për të mirën e të gjithë qytetarëve pa dallim. Këto zgjedhje kanë nxjerrë sërish në pah çarjet e thella që ekzistojnë në strukturën e shoqërisë izraelite. Ato janë parë jo vetëm si një referendum për apo kundër udhëheqjes së Netanyahut, i cili po përballet me akuza ligjore për korrupsion – pretendime të cilat i hedh poshtë vazhdimisht – por edhe si një përcaktim i qartë për kursin e ardhshëm politik të shtetit.