Analiza e fortë nga Beogradi: A po i vjen fundi epokës së Aleksandar Vuçiqit dhe rreziku i trazirave?

Zharko Koraq, dikur zëvendëskryeministër në qeverinë e Zoran Gjingjiqit dhe profesor në pension i Universitetit të Beogradit, ka dhënë një deklaratë të bujshme për opinionin publik, duke theksuar se ka arsye të forta për të besuar se sundimi i Aleksandar Vuçiqit ka marrë fund. Sipas tij, dinamika aktuale politike në kryeqytetin serb lë të kuptohet se forcat opozitare dhe kundërshtarët e pushtetit tashmë ndjejnë erën e fitores, ndërsa dalja e lartë në votime ka krijuar një terren të vështirë për skenarët e deritanishëm të kreut të shtetit. Koraq ka vënë në dukje se radhët e gjata të qytetarëve para vendvotimeve që në orët e para të mëngjesit dhe pjesëmarrja që deri në mesditë ka kapur shifrën e afërsisht 35 për qind, dëshmojnë qartë se elektorati kërkon ndryshime rrënjësore. Duke marrë parasysh se në periudhat e tij më të suksesshme Vuçiq ka siguruar rreth dy milionë vota, kësaj radhe atij do t'i duheshin edhe 400 deri në 500 mijë vota shtesë. Mirëpo, nëse pjesëmarrja e përgjithshme shkon drejt kuotës prej 65 deri në 70 për qind, matematika zgjedhore tregon se ai nuk do të mund t'i kompensojë këto shifra, pavarësisht mekanizmave dhe manipulimeve tradicionale që ka përdorur. Në këtë kontekst, mediat e kontrolluara nga pushteti, përfshirë Informer, Kurir, Alo, Politika dhe B92, kanë nisur të raportojnë për parregullsi të ndryshme dhe kinse kërcënime ndaj mbështetësve të pushtetit, ndërkohë që fajësojnë studentët dhe mediat e pavarura për shkelje të heshtjes zgjedhore. Kjo qasje mediatike, veçanërisht përmes portalit Informer, shihet si një përgatitje e terrenit për të mos njohur rezultatin përfundimtar, duke krijuar alibinë e manipulimit të procesit. Ekspertët dhe analistët paralajmërojnë se në rast të një humbjeje të mundshme, Vuçiq mund të tentojë të shkaktojë tensione, trazira dhe bllokada me qëllim të shpalljes së gjendjes së jashtëzakonshme, për të blerë kohë dhe për të vonuar rënien e tij politike. Megjithatë, pikëpyetja më e madhe mbetet se deri në çfarë mase strukturat e sigurisë, si policia, ushtria, agjencitë e inteligjencës dhe grupet paramilitare lokale të njohura si “ćaciji”, do të jenë të gatshme të sakrifikohen për të mbrojtur një regjim të ndërtuar mbi baza autoritare, nepotizëm, korrupsion klientelist dhe lidhje me rrjetet e krimit të organizuar.