Miti dhe e vërteta rreth shegës: Çfarë thonë shkencëtarët për vlerat e këtij fruti

E njohur për profilin e saj të pasur me antioksidantë dhe elemente ushqyese, shega shpesh shoqërohet me pretendime të mëdha për shëndetin, megjithëse ndikimi i saj real mund të mos jetë aq madh sa mendohet zakonisht. Sipas Qendrës Kombëtare Amerikane për Shëndetin Plotësues dhe Integrues (NCCIH), kërkimet shkencore rreth ndikimit të shegës në trupin e njeriut mbeten të kufizuara, çka nënkupton se nevojiten analiza shtesë për të vërtetuar përfitimet e saj. Deri më tani, provat më të forta shkencore përqendrohen te rregullimi i shtypjes së gjakut. Një përmbledhje e hulumtimeve e botuar gjatë vitit 2024 tregoi se përfshirja e shegës në dietë mund të kontribuojë në rënien e tensionit sistolik për rreth 8 mmHg dhe atij diastolik për rreth 3 mmHg. Megjithatë, autorët e studimit bëjnë me dije se duhen kërkime më të thella dhe më cilësore për t'i konfirmuar përfundimisht këto gjetje. Analizat e deritanishme tregojnë po ashtu se ky frut mund të ndihmojë në uljen e lehtë të glukozës në gjak, ndërsa ende mungojnë dëshmi bindëse se ai ndikon ndjeshëm në uljen e niveleve të kolesterolit. Në aspektin ushqyes, konsumimi i kokrrave të shegës mbetet opsion më i favorshëm krahasuar me lëngun e saj, pasi ato ofrojnë sasi të rëndësishme fibrash, vitaminë C, vitaminë K, folat dhe kalium. Një sasi prej një qind gramësh kokrra shege përmban rreth 83 kalori dhe katër gramë fibra, ndërkohë që lëngu i saj është praktikisht i privuar nga fibrat. Në linjë të përgjithshme, shega konsiderohet e sigurt për t'u konsumuar, por te disa individë ajo mund të provokojë probleme me tretjen ose reaksione të ndryshme alergjike. Përderisa lëngu zakonisht pranohet mirë nga organizmi, përdorimi i ekstrakteve dhe produkteve bimore kërkon kujdes të shtuar, sidomos te personat që ndjekin mjekime farmakologjike. Për këtë arsye, sugjerohet biseda me mjekun përpara se të nisin suplementet e bazuara te shega. Specialistët e shëndetit kujtojnë se shega mund të integrohet lehtësisht në një regjim ushqimor të balancuar, por ajo nuk duhet parë kurrë si një alternativë ndaj terapisë mjekësore apo si një mjet shërimi i pagabueshëm.